Alhoewel ik toch pas 23 ben heb ik een roerig maar ook verschrikkelijk arbeidsverleden. Heel veel geleerd, heel veel mensen ontmoet. Op mijn log de komende week “The Best of Erik”.

Zo schreef ik eens een afscheidsgedicht voor mijn oude collega Eelco P.

Eelco,

Na twee en half jaar nemen we afscheid.
Helaas was er geen budget voor een ontblote meid.

Het leken wel jaren, eeuwen samen op kantoor.
Ik ging er soms ook onverwachts met je auto vandoor.

’s Ochtends vroeg hadden we muziek,
’s avonds en in het weekend pizza: niet echt chique.

Al reed ik auto’s van Jacob in de prak,
Jouw schade bleef beperkt tot vogel-KAK !

Je mensen laat je in de steek,
Ze zijn verdrietig en zo week.

Hoe moet het nu met sales en support,
Krijgt Hazeleger nu alles op zijn bord ?

Zal Gino ooit echt snel gaan werken ?
Drie maal daags “CappuGino” zal hem zeker sterken.
Al zit er hier en daar een scheur,
Toch geeft Gino het team best kleur !

Zal Karin het roer gaan overnemen,
Of gaat ze het enige doen waar ze goed in is : ramen zemen ?
Zal ze wenen, heeft ze dan verdriet ….
Maar dat kan ook zijn omdat ze Erik zo weinig ziet.
Zijn nieuwe nummer heeft ze al voor SMS,
Ze stuurt gekoppeld, het liefst per 6.

Oscar dan, die rare knakker.
Als ik hem tegen de klanten hoor denk ik : arme stakker !
Hij belooft wat hij (en ik) niet kan doen,
Ook is zijn linker- groter dan zijn rechterschoen.

Sergey, wat moet ik daar nou over zeggen ?
Daar valt weinig naars over te zeggen.
Hij gaat lekker, hij gaat goed,
Zoals een sales support wezen moet.

Charly, wat moet hij zonder jou ?
Ik geef hem wel mijn zakdoek, babyblauw.
Ik zal hem troosten en hem strelen,
Alleen mag hij niet meer met mijn speelgoed spelen !!

Ga heen in vrede, goede maat.
Afscheid doet pijn, zeker als het om jou gaat !

Succes met je nieuwe job
En denk als je ’s ochtends in de spiegel kijkt :

HET LEVEN IS TOP !

Erik & aanhang