Ik zie je nog de eerste keer in de woonkamer staan. Ik draaide verliefd een beetje om je heen. Je was alles wat ik wilde hebben. Met jou ging een nieuwe wereld voor me open.

Maar mijn liefde sloeg om in woede, teleurstelling en verdriet. Je was dan wel heel aardig maar van “gewoon werken” hield je niet. Soms staarde je maar wat voor je uit en gaf je mij het idee dat wereld even stil stond. Het werd me zwart voor mijn ogen. Maar ik wilde het niet accepteren. Ik gaf je kans op kans en soms leek het er op dat je echt aan het werk ging maar stelde je me de dag erop ZOO enorm teleur.

Op het laatst werd het me vaak te veel. Ik heb gehuild, gevloekt en op het laatst had ik je het liefst volledig kapot gemaakt en in duizend stukken geslagen. Ik ben oprecht gebroken. Het genot van thuiskomen is omgeslagen in een stressvolle omgeving waar ik telkens alleen maar meer teleurgesteld werd.

Het doet me pijn dat ondanks vele, vele pogingen we er samen niet uit zijn gekomen. Deze week nemen we afscheid van elkaar. Het ga je goed.

Dag lieve, lieve UPC mediabox…..