Jaa mensen. Vanmorgen waren we dan in alle vroegte in de Rechtbank Haarlem. Gezellig omringd met collega’s en vrienden, niks mis mee allemaal. Ziet er mooi uit allemaal!

Maar het volgende valt me wel zwaar. Ik heb PTSD. Dat is posttraumatische stressstoornis. Dat klinkt allemaal heel erg en dat is het ook. En dan te bedenken dat ik de Mexicaanse griep al had, een blaasontsteking had, bloedarmoede had, oververmoeid was, overwerkt was en nu zelfs een burn out heb. Mijn reiki meester bevestigt het ook al.De kleuren van mijn aura zijn bont en blauw. Oh had ik al verteld dat al mijn tanden van pure ellende bijna uit mijn bek vallen? Ik ben zielig!

Nu hoor ik je denken… “JEZUS HAAS hoe verzin je dit soort onzin?”

Nu moet ik toegeven dat ik zelf niet zo creatief ben maar mijn broer zit in het leger en tja via google kwam ik op PTSD. Ik heb zelfs een psycholoog gevonden die best wil zeggen dat het zo is. Goed van mij he? Doe ik vaker… gewoon zoeken naar een ziekte of aandoening die bij me past. Is veel makkelijker dan een gebroken been ofzo want dan loop je met dat warme weer met gips… ik ben nie gek.

Ja maar HAAS wat een bullcrap… ik lees dit op wikipedia: De aandoening ontstaat als gevolg van ernstige stressgevende situaties, waarbij sprake is van levensbedreiging, ernstig lichamelijk letsel of een bedreiging van de fysieke integriteit. Deze situaties zijn voor de persoon traumatisch.

Ja zo’n huwelijk geeft heel wat stress. Je moet je voorstellen dat ik met de dood werd bedreigd als de kleren van mijn partner niet schoon waren, ik regelmatig met een stuk hout werd geslagen als er 2 zwarte sokken tussen de witte t-shirts in de was zaten. En ik deed om de week (als mijn partner daar echt om vroeg) de kattenbakken verschonen. En soms heb ik zelfs even naar de stofzuiger gekeken of die 2 bordjes afgewassen. Er ging ook veel stress zitten in het verstoppen van de post, liegen, bedriegen, elke keer van baan wisselen en lulsmoesjes verzinnen.

————————————————————————————–

Okee…. natuurlijk heb ik geen PTSD. Ik ben niet iemand die de gekste dingen verzint om maar niet aan het werk te hoeven. Ik ben ook niet iemand die eigenlijk nooit wil werken, lekker bij mijn vader op de bank wil hangen. Ik wil me niet hoeven schamen tegenover mensen die wel PTSD hebben (mensen uit het leger die vreselijke dingen hebben meegemaakt bijvoorbeeld) en daarmee een groep mensen per abuis belachelijk te maken. Als ik dat wel was zou ik snappen dat mijn ouders niet mee willen naar een rechtbank omdat ze zich de ballen uit hun broek zouden schamen voor hun kind. En terecht….

Maar als “die ander” wel een punt heeft gemaakt is het deze: ze is totaal niet goed bij haar kop. En diegene die met haar getrouwd is…. dat is maar een domme sukkel die veel te lang in haar slappe leugens en bedrog is getrapt. Ik had je al veel eerder er uit moeten trappen.

Vreselijk misbaksel dat je bent.

Posttraumatische stressstoornis