Dag 4 begint, hoe toepasselijk om 4 uur. Na eerst een kwartier mezelf te kwellen met de vraag waarom ik in hemelsnaam pas om 2 uur naar bed was gegaan besloot ik onder de douche te stappen en mijn tas te pakken. Niet veel later stond mijn bus voor de trip voor de deur: een dagje Pamukkale. Nu moet je weten dat dat zo’n 6 uur rijden is voor je er bent en de terugweg, u snapt ‘m, ook zo’n 6 uur duurt. Bij Pamukkale zelf ben je maar een uurtje of 2-3.

In de bus zaten al de pechvogels die nog eerder op moesten staan. Die lagen daar half dood en ik besloot om er ook maar dood bij te gaan liggen. Wat ik moet melden is dat onze reisleidster behoorlijk goed Nederlands spreekt, getrouwd was met een Nederlander en inmiddels gescheiden is. Ik was de enige Nederlander in de bus en ze vond het volgens mij wel leuk weer eens Nederlands te spreken met iemand. Ze kan dat natuurlijk ook met de Turk van de bakker hier doen, maar u snapt, afijn…

De rest van de bus zat vol met Scandinavische mensen. Dat zijn dus Zweden en mensen uit omringende landen. Qua uitzicht absoluut niks mis mee en als ze dan ook nog in het Zweeds beginnen te praten ben ik gewoon een gelukkig mens.

De reis leek wel een eeuwigheid te duren met natuurlijk, zoals altijd, die vervelende figuren die per se een plastic zakje willen om hun vers ontbijtje een 2e leven te schenken. Had ik al gezegd dat het heel warm was in de bus? Bij deze dan.

In de terugblik op mijn vakantie ga ik vast nog eens wat zeggen over de rijstijl die ze hier hanteren in Turkijke maar ik werd op de heenreis wakker toen iedereen zat te gillen. Ik zag nog net hoe we bijna de bus voor ons ramden maar dat viel reuze mee.

Vele, vele uren later aangekomen bij Pamukkale. Het is boven op een groep bergen en dat is niet gewoon warm. Dat is EXTREEM warm. Schaduw kennen ze daar niet dus je kunt je simpelweg niet verstoppen voor de hitte. De enige optie is om in het water te springen, maar het water is daar minimaal 37 graden. Ook geen optie dus.

Terugreis in vogelvlucht: Erik houdt mensen op de hoogte van de score bij Nederland – Brazilie, meisjes in Brazilie shirts kijken heel boos naar Erik, iemand gaat weer kotsen, iemand voelt zich niet goed en de bus moet stoppen, hapje, drankje, peukje, plasje.

Samengevat: om 4 uur opgestaan en om 2 uur in de nacht weer terug. Joepie! Ik kan nu al verklappen dat op reisdag 5 is uitgeslapen.

Toedeloe!