Dag 6. Ik sla maar over dat ik me had verslapen voor het ontbijt want dat is niet interessant meer ondertussen. Maar ik heb me dus verslapen voor het ontbijt, dat u het even weet.

Inmiddels al redelijk wat foto’s en video’s geupload. Je weet maar nooit wanneer je telefoon kapot gaat of gestolen wordt (het blijft Turkije mensen) dus better safe than sorry.

Inmiddels heb ik al mijn complete hoofdhuid er af kunnen trekken (inclusief de oren). Ik wijs er graag op dat het mijn moeder was die er op wees dat dat lekker kaalscheren zo’n goed idee was vlak voor vertrek (bedankt!) en dat ik echt voor heel veel geld aan cremes, spuitbussen en zalf had gekocht en me goed had ingesmeerd. Maar mijn hoofd is nu een maanlandschap en je kan lullen wat je wil… ik trek behoorlijk wat aandacht van de dames op deze manier.

Dag 6 was een dag van relaxen. Een beetje hangen op een bankje waar ik nog net genoeg kracht heb voor mijn gekaapte wifi signaal en toch niet teveel opval. Veel praten met mensen van de bediening van de diverse restaurantjes, foto’s maken en eten en drinken natuurlijk.

Vantevoren vroeg ik me af of de vakantie niet te lang of te kort was. Nee, precies goed. Ik kan niet wachten om weer in Nederland aan de slag te gaan maar ik vermaak me hier ook elke dag. Een volgende keer neem ik wel een hotel met wifi EN een laptop mee want dat werkt toch een stuk prettiger. Alhoewel ik uiteraard zeer blij ben met Kapitein Dennis die het schip drijvende weet te houden.

Woensdag om 3.00 uur lokale tijd landen we weer en dan ben ik een paar uur later weer paraat. Eerst even douchen, schone kleren opzoeken en de poesjes hun souvenir geven. En dan vol gas aan de slag. We hebben een hoop te doen met om 11 uur al een afspraak bij mijn advocaat.

Dank ook voor alle aanmoedigende smsjes die ik van jullie krijg. Ik zal er een paar voordragen:

“Succes man, laat die hoer branden”

“Ik weet nog wel een huurmoordenaar voor weinug!!”

“Je bent goed genaaid door de lelijkste hork van Haarlem”

Afijn, dank (denk ik). Ik ben blij dat het jullie woorden zijn en niet de mijne. Sorry dat ik niet iedereen terug sms maar het zijn dure tijden mensen. Zei ik dure? Ik bedoelde hete tijden. Zo’n internetcafe vol zwetende mensen is ook niet niks. En dat alleen maar om mijn lezers te vermaken. Ik ga weer de zon in. Laters!