Dag 8. Godver. De hele nacht op de pot gehangen. Kan geen wc of wcpapier meer zien. En GODMILJAAR ik moet vandaag al om 12 uur uit de kamer zijn, uren in de bus naar Antalya en nog uren vliegen. Ik maak de moeilijkste keuze uit deze afgelopen week… vandaag geen eten meer voor de Haas. NIKS, NOPPES, NADA! Een ander die doodziek is zou niet eens nadenken over eten maar goed dan ken je de Haas blijkbaar niet goed genoeg. “Een dag niet gegeten is een dag niet gewerkt”, zei mijn vrouw altijd. Inpakken dan maar en hopen dat het langzaam aan vanzelf een beetje goed komt. Ik heb een doosje met allerlei pillen en ik besluit die als een soort van coctail tot mij te nemen als wondermiddel. Even maak ik me zorgen: het zou toch geen blaasontsteking zijn, bloedarmoede, mexicaanse griep of heb ik een burn out?*

Inpakken dan maar. Ik heb in de brochures gelezen dat je een blijk van waardering op het kussen van je bed achterlaat voor de schoonmaakster. Met één blik op de wc wist ik het zeker… daar moest maar een paar lira extra bij.

Nog 1 keer op het balkon zitten, badend in de hitte, genietend van het uitzicht. Het is voorbij, een geweldige week. Even pink ik een klein traantje weg. Of dat komt vanwege de pijn aan mijn achterzijde of de wetenschap dat er straks in Nederland nog een groot gevecht gevoerd moet gaan worden… geen idee. Of eigenlijk wel. Het liefst loop ik naar de zee en gooi ik mijn telefoons de zee in en trek de deur van mijn hotelkamer weer dicht. Vakantie XXL here I come.

Maar goed, wc papier is zo goed als op en een medewerker tikt me aan om me er op te wijzen dat ik 12 uur echt weg moet zijn. Shit! Verder met inpakken dus. En zo lever ik de kamer leeg op om exact 2 voor 12. Kenmerkend voor mij dus. De koffer en alle andere troep dump ik bij de receptie. Het is nog maar 7.5 uur voordat de bus komt. Ik heb nog wel even dus… zucht.

Buiten kom ik de vriendelijke taxichauffeur tegen (deel 7). Hij weet dat ik vandaag vertrek. Hij wenst me een goede reis terug en dankt me voor de fijne ritten. Hij vraagt me hem een sms te sturen als ik weer veilig in Nederland ben. Ik beloof dat ik dat ook ga doen. Een rondje langs de medewerkers van het hotel. We hebben in gebrekkig Duits, Engels, Turks en Nederlands ook zo onze leuke gesprekken gehad. En alhoewel het hotel absoluut geen TOPhotel was (qua inrichting en faciliteiten) was de service echt geweldig.

…. maar Erik …. is dit dan het einde van dag 8? Nee absoluut niet. Dag 8 gaat verder in Reisverslag deel 9! Vanavond op www.hazelog.nl

* Zie ook de KimIpedia op mijn Hyves account