Zoals elke dag, maar vandaag NOG eerder, gaat die verdomde wekker. Alhoewel ik mij bij het slapen gaan had voorgenomen niet meer op snooze te drukken deed ik dat om kwart voor 6 toch. Ja sorry hoor, dat zijn toch ook geen tijden?

Als bij een wonder is Suuz ook rond 6 wakker, maar wel vergezeld van donkere wolken en bliksemschichten waardoor haar o zo zonnige persoonlijkheid nog niet volledig tot zijn recht komt.

Nog half slapend poets ik mijn haren met mijn tandenborstel en kam ik mijn tanden. “Ik ben klaar!”. Binnen een uur zitten we in de auto en dat mag gerust een klein wonder worden genoemd. Over wonderen gesproken: zelfs Rowin heeft al een berichtje gestuurd dat hij wakker is.

Aangekomen op kantoor zijn er die spreekwoordelijke laatste loodjes en na het emotionele afscheid van Dennis gaan we onder begeleiding van Rowin naar het NS station. Ik hoor daar de laatste tijd zoveel goeds over dus ik ben vol vertrouwen.

Wie nu had gehoopt dat hier een geweldige NS  misser te lezen… sorry. De treinen waren op de minuut op tijd, we konden zitten en we waren op tijd op Schiphol. Het kan dus wel.

Op Schiphol aangekomen blijkt dat inchecken bij de uiterste incheckbalie aan de ene kant van de luchthaven en de gate aan de andere kant een klein uur lopen is. Gelukkig waren we op tijd en hadden we zelfs tijd voor een bakje pleur van de Starbucks. We waren er “slechts” 16 euro kwijt waarmee dat duurder was dan 3 overnachtingen in ons hotel maar oké…

We hebben de reis geboekt bij een jongeren reisburo dus de angst bestond (bij mij dan) tussen allemaal stomdronken lallende jongeren te zitten. Gelukkig was die angst onterecht en zaten we tussen de hoofddoekjes en een afvaardiging van een bejaardentehuis. 

In het vliegtuig even 2 water en 2 broodjes kaas gehaald. Kostte wonder boven wonder ook 16 euro. Ach, fuck it.

Landing. Ben vaker in Turkije geland en dat viel me elke keer vies tegen bij het uitstappen omdat je niet op dat weer gekleed bent. En inderdaad… dat was ik ook vandaag niet. Ik vroeg me meteen af waarom mijn muts en handschoenen niet in mijn handbagage zaten en waar mijn thermisch ondergoed was. Inderdaad, het is ook nooit goed. Als een vrolijk vogeltje hing Suuz in de pendelbus kwijlend tegen het raam, in extase uitroepend dat het zulk lekker weer was. Ieder zijn ding natuurlijk.

Meteen een “weekpas” mobiel internet gekocht. Nee die was geen 16 euro maar 14,95. Voor dat geld kun je een week lang 10 MB dataverkeer gebruiken. In totaal ja. En dat is niet veel. Dat is een paar keer twitter lezen, of zoals bij Suuz, 1x op Google Maps kijken waar ze op dat moment zat.

Busreisje. Het hotel, het is vlees noch vis maar goed gezien het budget van dit arrangement niks te klagen. Doen we dus ook niet. Omgeving heeft iets weg van de binnenstad van Amsterdam met souvenir winkeltjes, trams, taxi’s, Burger Kings, Mc Donalds en 1001 plekken waar ze een broodje döner verkopen. Had niet anders verwacht.

Hapje gedaan tegenover het hotel. In 1 woord: heerlijk. We besluiten op tijd naar bed te gaan zodat we morgen vroeg op kunnen staan. Maar zou dat ook gelukt zijn? Dat leest u in het reisverslag deel 2 🙂