Een dag zonder wekker (hoera!) maar we zijn op tijd wakker. Bijzonder vrolijk stapt Suuz onder de douche maar die vrolijkheid was maar van korte duur. “Gatver, er is geen warm water”. Inderdaad, dat merkte ik vannacht al toen ik even mijn gezicht wou wassen. Suuz wil graag gaan klagen bij de receptie maar ik probeerde haar tegen te houden omdat ik, oprecht, vind dat als je ergens zo weinig voor betaalt je ook geen recht hebt om te klagen over iets banaals als warm water.

In de kelder van het hotel kunnen we ontbijten. De kelder ja. Maar goed, er is te eten en het smaakte niet verkeerd. U kent mij niet als een klager en klagen zal ik dan ook nu niet doen.

Teruggekomen op de kamer blijkt dat na 11 uur er wel warm water is. Gelukkig maar. Bespaart mij weer een heel gênante scène bij de receptie. Ondertussen op Google Maps wat plekken opgezocht waar we (lees: Suuz) graag heen willen. Want als je in Zaandam woont en dagelijks bij het langsrijden denkt “wat een lelijke kut moskee” dan wil je in Istanbul natuurlijk graag de moskee zien. En de Grand Bazaar.

Volgens onze berekeningen, nou ja die van Google dan, is het allemaal maar 1.6 kilometer lopen. Dat vind zelfs ik acceptabel. Wat die rukkers er niet bij zetten is dat het in een hoek van 45 graden een berg op is. Ow Google wat heb ik je vervloekt!!

Turkse verkopers: ik haat jullie. Uit de grond van mijn hart ik haat jullie. Nee kennen jullie niet en opdringerig zijn des te meer. Bah. Je kan geen stap zetten zonder lastig gevallen te worden door dit kansloze volk dat je probeert te overtuigen bij hun leer, schoenen, telefoons, horloges, parfum, eten, drinken, kamelen, geiten of weet ik veel wat te kopen. Val dood.

Dat gezegd hebbende… heuvel op dus. En dan kom je bij die Grand Bazaar. Nou nou poeh poeh heb ik daarvoor mijn levensduur met 10 jaar verkort? 1001 keer hetzelfde winkeltje (goud, zilver en blauwe oogjes). Wat een deceptie.

Dan maar richting de moskee. Ik snap niks van moskeeën, net zoals ik niks snap van kerken of geloof in het algemeen maar ik ben nog te jong om te sterven dus ik zal daar verder niks negatiefs over zeggen. Ja het was een mooi gebouw. Punt.

Lunchen in een leuk restaurant. Ik was al jaren fan van de mixed grill maar hier in Turkije is het een adembenemend samenspel van de lekkerste Turkse vleesgerechten. En daar hou ik van. En Suuz en ik hebben overal als afsluiter de Turkse rijstepap. Een geniaal hapje.

In de straten lopen we liever niet meer op de stoep want de vervelende verkopers maken je trip niet fijn. Wel continu op tijd wegspringen voor de auto’s en trams want die rijden er natuurlijk ook. Maar goed, ik duik liever weg voor een tram dan continu nee te moeten zeggen tegen die mensen.

Aan het eind van de dag blijkt op de terugreis dat we die hele kutberg niet hadden hoeven beklimmen maar er gewoon omheen hadden kunnen lopen. Ik vermoed dat we zelf debet zijn aan deze routetechnische fout al zult u begrijpen dat er op korte termijn een zeer boze brief bij Google op de mat valt.