Tja, ik dacht at we vorige week een redelijk normaal gesprek hadden gevoerd. Maar goed, dan moet je niet daarna achter mijn rug om weer gaan liegen en bedriegen. Mijn woorden niet gaan verdraaien. Mij niet in de zeik gaan lopen nemen.

Vandaag mogen ontdekken dat je over nog meer dingen hebt gelogen. Je oude nummer is vandaag weer in gebruik genomen en het aantal ranzige berichten is gewoon ziekelijk. Dus deze heb je meer dan verdiend….  

Hoi psycholoog, ik ben Suzan.

Ja ik zal het eventjes allemaal uitleggen. Mijn waarheid.

Mijn vriend is een enorme klootzak. Ja dat besefte ik mij niet zomaar. Dat kwam nadat ik de boeken van Twilight had gelezen. U weet wel.. over dat meisje dat verliefd wordt op een vampier. Ja mijn vriend is helemaal geen vampier. Dus ja daar kan ik niks mee.

Ja hij is wel lief hoor. Hij heeft me een auto, een tankpas, een telefoon, een huis, kleren.. eigenlijk alles gegeven eigenlijk wat ik wilde. Alles wat geregeld moet worden regelt hij wel. We eten een paar keer per week buiten de deur. We zijn ook 5x op vakantie geweest in de 2 jaar dat we samen waren. Gingen weekendjes en dagen weg. Maar ja, het blijft een klootzak natuurlijk. Ja we hadden wel dromen over een huis en kinderen. Maar ja…. dat is ook weer zoiets he?

Ik kon op de zaak komen helpen. Ik had ook op andere plekken gesolliciteerd maar telkens vond ik het toch leuker om bij hem op kantoor te zijn. Het was daar ook zo gezellig he. Nee echt. Ja hij zei wel dat ik gewoon werk moest maken van die sollicitaties en weg moest gaan als ik dat wilde. Ja, en hij vond het geweldig toen ik door was voor een gesprek bij Q-Music. Maar ja, ik MOEST van hem op kantoor blijven. Ik MOCHT niet weg. Ja nu ik dat zo zeg klinkt dat inderdaad vreemd ja….

Soms stuurt hij wel een cynische tweets of berichtjes. Ja dat was ik op een gegeven moment zat. Dus ik ging maar met wat mannen seksueel getinte berichtjes uitwisselen. Gewoon in zijn eigen huis, gewoon met de telefoon die hij betaalde. Ja zijn eigen schuld hoor, had hij maar de afwas niet in de wasbak moeten zetten hoor. Dat hij er wel was als er echt iets was en trots en blij met me was, tja dat doet me niet zoveel.

Ja als we ruzie hebben dan gaat het helemaal mis… Nee, hij slaat me niet. Hij schreeuwt niet. Hij gooit niet met dingen. Hij is stil en trekt zich terug. Wat een ongelooflijke hufter. Er is blijkbaar iets waar hij mee zit. Maar ja, daar kan ik niks mee natuurlijk. Een echte man trapt op zijn minst een deur kapot, slaat me in mijn gezicht of bewerkt mijn gezicht met een gebroken stuk glas. Dit is toch geen echte vent?!?!?

Ja, ik was in de laatste maanden erg van slag. Zat een beetje met mezelf in de knoop. Nee, ik heb hem niet wakker geschud, heb niet keihard geschreeuwd om hulp aan mijn vriend. Nee, ik ben lekker verder gaan kutten met diverse andere mannen. Beetje seksueel getinte berichten uitwisselen. Ja, ondertussen nam ik wel een hond waar ik wel om geef (maar ja die past nu niet meer in mijn leven he, duh). Mijn vriend mishandelt die hond ook vreselijk. Echt naar. Oh die hond? Ja achtergelaten bij hem he. Ik zei toch al dat die hond niet meer in mijn leven past? Luistert u wel naar me?

Op het laatst was ik zo zat dat hij alleen maar bezig was met zijn werk zodat we volgend jaar een leuk huisje konden kopen dat ik besloot zijn splinternieuwe auto te gebruiken om te gaan neuken met iemand die ik ook van internet ken. Leek me wel zo’n gepaste straf. Hij was zo hard aan het werk. Ik had hem natuurlijk kunnen helpen en steunen maar tja ik heb ook zo mijn behoeftes natuurlijk. Dat snapt u ook? Waarom kijkt u zo raar naar mij?

Ja hij stond voor mijn neus toen ik de laatste restjes sperma van mijn mondhoeken veegde. Leek me allemaal wel duidelijk dus ik had daar niet zoveel aan toe te voegen. Het leek me wel zijn verdiende loon. Een mooi einde van 2 jaar aan gezamelijke dromen. Ja hihi, in ZIJN nieuwe auto dus. Hij rook zelfs nog helemaal nieuw.

Nee, hij gooide me niet het huis uit. Hij wou me helpen. Hij zag dat hij ook fout was geweest. Maar ja, ik zei maar meteen dat ik allang niet meer van hem hield. Dat ik al maanden een toneelstukje aan het opvoeren was. Ja, breng die hond maar naar het asiel zei ik. Nee, dat is niet harteloos natuurlijk. Het kan me alleen gewoon niks schelen.

Ik zit nu bij mijn zusje en zwager. Ja, ik heb altijd gezegd dat mijn zusje niet welkom was als haar relatie uitging. Maar ja, mensen kunnen heel erg veranderen he? Nee, mijn vriend niet. Mijn zusje wel. Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Maar goed, mijn zusje is geen vos. En mijn vriend wel. Duh. Ja, ik heb 22 jaar van mijn leven een hekel gehad aan mijn zusje. Haar gehaat, me altijd negatief over haar uitgelaten. Maar ja, op straat leven is ook weer zoiets he. Dus daar heb ik het een paar maanden terug maar mee bijgelegd. En ben daar mijn vriend gaan afzeiken, gewoon de rollen omdraaien. Dat lukt hoor, hihi. Net als bij ons gezamelijke vrienden. Leek me wel zo gepast. Je moet zoiets goed plannen allemaal he? Straks gaan mensen nog denken dat het allemaal mijn fout is he…

Ja… hij probeert nog steeds echt met me te praten en me te helpen. Maar ja, zo gaat dat in de Twilight films ook niet dus daar kan ik niks mee. Heeft u de laatste film trouwens al gezien? Wat is hij ziek he… dat hij denkt dat hij ondanks alles nog van me houdt en om me geeft, zich zorgen om me maakt en me mist. Ja nee ik ben heel gelukkig nu. Dolgelukkig. Ik straal weer helemaal. Ziet u dat niet? Raar zeg.

Ik snap dat niet he… ik heb hem bedrogen voor zijn eigen neus. Gelogen, bedrogen en de boel besodemieterd. En ’s avonds stapte ik gewoon weer naast hem in bed. En stonden we samen op. Dat deed me verder niks. Tot de laatste dag heb ik dat spelletje mooi meegespeeld. Ja hij had het druk met zijn werk. Maar dat hoef ik toch niet te pikken? Daarvoor ben ik niet helemaal uit Brabant gekomen?

Maar ja, zo kan ik dit verhaal natuurlijk niet aan iedereen vertellen. Niet iedereen snapt en begrijpt dat. Dus ik heb er maar een zooitje leugens tegenaan gegooid. Hem helemaal zwartgemaakt en afgekraakt bij een ieder die het maar wilde horen. Gewoon natrappen, kil, koel en berekenend. Lullige dingen over hem roepen. Ik heb zelfs bedacht dat hij NPS heeft. Gewoon, omdat ik dat kan. Ik weet namelijk heel veel van psychische aandoeningen.

Ja ik heb diverse verhalen opgehangen over een envelop met foto’s van de plastisch chirurg. Gewoon diverse. Allemaal verschillende. Ja allemaal gelogen. Dat hij me er steeds en steeds maar mee confronteerde om me in te laten zien dat ik lelijk was. Nee, natuurlijk is dat niet echt. Die envelop lag gewoon ONDER een la in het dressoir. Die is daar nooit weggeweest natuurlijk. Maar ja, daar krijg ik wel medelijden mee. Ja, hij heeft me ook mijn auto en spullen afgepakt. Alles heeft me afgepakt. Ook mijn eigenwaarde ja. Ja natuurlijk ben ik gelukkig! Waarom vraagt u dat?

Beseft u wel dat hij heel erg over MIJN grenzen is heen gegaaan? IK hoef dat toch niet allemaal te pikken?

Hallo? Bent u er nog?