default

Memoires van een workaholic (deel 1)

0

Het was ergens eind jaren ’90. Op het kantoor van TeleMedia, bekend van De Telefoongids en tegenwoordig onderdeel van KPN. We zaten in een bijgebouw van het hoofdkantoor, ook wel bekend als “Sinus” in Amsterdam.

Arne en ik liepen al een tijdje met een idee rond. Op een middag stond ik bij Arne aan zijn buro. “Vanavond gaan we het maar eens doen”, zei ik. Hij keek me vragend aan. We hadden al ontdekt dat we er aardig wat tijd voor nodig zouden hebben. “Maar de beveiliging dan?”, vroeg hij. Inderdaad, de beveiliging kwam om 22.00 uur het alarm activeren en pas om 7.00 uur ging het alarm er af. We begonnen maar eens met een rondje door het pand. Waar zaten de bewegingssensors precies? Waar konden we nog lopen als het alarm er op zat? Gingen we het uberhaupt redden om tot 7.00 uur wakker te blijven? En waar moesten we ons verstoppen als de beveiliging kwam om 22.00 uur? Allemaal vragen. Tijd voor pen en papier. Plattegrondjes tekenen, een plan van aanpak.

“Zeg Erik, en als we nou gepakt worden. Wat gaan we dan zeggen?”, zei Arne. Ik had daadwerkelijk geen flauw idee. “Dat zien we dan wel weer, azijnzeiker.”

In de pauze maar even naar de Albert Heijn. Eten, drinken (ja ook met alcohol) en heel veel sigaretten. Lang leve de lol. En ja, natuurlijk kneep ik hem. We moesten ons rond 22.00 uur verstoppen onder buro’s en de inspectie van de beveiliging “overleven”. En daarna 9 uur de sensors ontwijken. Wat een gekkenwerk en wat waren we ook gestoord.

Vanaf 21.30 uur zaten we daar dan. Onder een buro. Er werden wat hele nare verwensingen naar m’n kop geslingerd door Arne. “Ach, we doen technisch toch niks verkeerd?”, riep ik. Op zijn vraag waarom we dan onder een buro zaten verstopt voor de beveiliging met in onze handen een plattegrond van de sensors… tja daar had ik ook even geen antwoord op. Als we gesnapt zouden worden zou toch niemand ons geloven. En terecht ook.

De ronde van de beveiliger overleefden we gemakkelijk. Arne wou hem bij het dichttrekken van de deur de beveiliger nog even toesnauwen dat het toch wel een prutser eerste klas was maar een stomp in zijn zij voorkwam dat gelukkig.

22.01 uur. Wie ging als eerste onder het buro vandaan? Die bolle met die grote bek (ik) natuurlijk. Het was ook immers zijn beroerde idee. Kruipend naar mijn eigen buro. PC aan, papieren er bij. Inloggen op het netwerk. Na 10 minuten durfde Arne het eindelijk ook. Op onnavolgbare wijze opende hij z’n eerste flesje bier. “We kunnen!”.

Met een kratje bier, wat zakken chips en veel sigaretten gingen we los. We hadden een plan. Een plan voor een geweldig nieuw systeem. Een systeem dat het werk van zoveel mensen zoveel makkelijker zou maken. Die stomme Excel lijstjes waren we zat. Het Branche Informatie Systeem (BIS) werd die nacht geboren. We wisten dat we onze nacht hadden opgeofferd. Voor wat eigenlijk? Die uren zouden we nooit vergoed krijgen natuurlijk. Ach, wat kon ons het schelen.

Natuurlijk overleefden we ook de ronde van de beveiliger om 7 uur. Zo zijn wij. En daarna? Daarna begon een nieuwe werkdag. Alsof er nooit iets was gebeurd. Alleen stond er nu wel een leeg kratje bier ergens verstopt. En rook het kantoor van Elly wel heel erg naar sigaretten…. šŸ™‚

 

En uiteindelijk….. (klik voor groot)

20000331 tmnl

Een goed gesprek met upc (het kan dus wel)

0

Welkom bij upc Nederland…. zucht. Gelukkig bel ik ze thuis gratis op. Dus laat mij maar lekker wachten. Doe ik ondertussen even een kattenbakje verschonen.

Medewerker: Goedenavond upc, waar kan ik u mee helpen?

Ik: Nou, ik heb 2 maanden geleden gevraagd om een nieuwe afstandbediening voor mijn Horizon. Nu wil ik niet vervelend overkomen maar… komt die nog dit jaar of niet?

Medewerker: Ow wat is er met uw afstandbediening?

Ik: Nou, die is kapot.

Medewerker: Wat vervelend. Hoe komt dat?

Ik: Nou, die heeft de hond opgegeten.

Medewerker: Hahahahaha. Maar wat is er met de afstandbediening gebeurd?

Ik: Nou, dat zeg ik dus net. Die heeft de hond opgegeten.

Medewerker: Ow dat was geen grap?

Ik: Nee natuurlijk niet. Zou een rare grap zijn he? Maken mensen vaker dat soort grappen dan? Ik kan me dat zo moeilijk voorstellen. Mijn hond is er trouwens erg ziek van geworden. Kan ik jullie daarvoor aanklagen of niet?

Medewerker: Excuses voor het ongemak. Ik zie dat mijn collega dit probleem heeft geƫscaleerd naar een andere afdeling.

Ik: Nou, iets wat al 2 maanden escaleert. Dat klinkt niet goed he?

Medewerker: Nee. Want die afdeling bestaat ook helemaal niet meer.

Ik: Nou, ik wil best verbaasd klinken maar het lukt me niet. Maar ik wil toch graag een afstandbediening hebben.

Medewerker: Snap ik. Hoe bedient u de Horizon mediabox nu dan?

Ik: Nou, eh… geen afstandbediening. Dus… NIET.

Medewerker: Nou ja normaal gesproken als een hond de afstandbediening opeet kost dat 15 euro.

Ik: Staat dat serieus op je scherm?

Medewerker: In iets andere woorden wel ja. Maar goed, u wacht al 2 maanden. Krijgt u van mij die 15 euro terug.

Ik: Nou, dat vind ik nog eens een goede kerstgedachte vriend. Buitengewoon vriendelijk.

Medewerker: Ja, op de volgende factuur staat die 15 euro er wel op maar op de daaropvolgende factuur gaat het er ook weer vanaf.

Ik: Nou, ik had van upc geen andere oplossing verwacht.

Medewerker: Haha nee inderdaad. Ik wens u nog een fijne avond.

Ik: Ik u ook. En nogmaals dank.

300 vrouwen…. #project11

1

Ik had deze blog willen opleuken met de 5 meest hilarische foto’s die ik ben tegengekomen in ruim 2 maanden op datingsites. De foto’s waar we collectief een beetje van in onze broek hebben gepiest. Maar goed, elk mens is uniek zullen we maar zeggen. En op elk potje past een deksel. Dus dat beetje respect gun ik ze dan ook maar.Ā 

#project11

5 mailadressen, 3 telefoons, 3 aliassen….. man man man. Wat een lol heb ik gehad zeg. Op zoek naar de 11 leukste vrouwen van Nederland. En soms moet je zaken niet half aanpakken. Uit een selectie van ruim 20.000 profielen ruim 300 vrouwen uitgekozen en deze verblijd met een persoonlijke “brief”. Niet 1x een standaardverhaaltje geknipt en geplakt. Nee, hun profiel gelezen, hun interesses, hobby’s, hun leven, hun foto’s bekeken, met Google Maps gekeken waar ze woonden. En ze natuurlijk door Google getrokken. En daar een brief op gebaseerd. Met gemiddeld genomen toch wel doorslaand succes hoor.

En nu ben ik er klaar mee. Helemaal klaar mee. Met 300 vrouwen contact gehad. Van Zeeland tot Friesland. Van blond tot rood. Van 19 tot 54 (oke, die 54 was echt een uitschieter maar te grappig om te laten lopen). Van contact via de website, via de mail, via google talk, via whatsapp, via sms (er zijn dus vrouwen in de categorie 20-25 zonder whatsapp, ik schrok daar van), via de telefoon, afspraakjes in Amsterdam en daarbuiten. En ik heb er een zooitje opgezocht. Tussen de bedrijven door ja šŸ˜‰

Mijn moeder die me ondertussen de sloerie van het internet noemt. Mijn beste vriend die elk uur vraagt om WIE ik nu weer zit te lachen. Met wie ik schaamteloos de foto’s deel die hij dan op onnavolgbare wijze voorziet van subliem commentaar (“Leeft dat echt?” of “Wat is daar ontploft?”). Ja machtig mooi. Ow… en bij heel veel foto’s en verhalen viel echt wel die gemeende stilte. Er zijn namelijk ook een heleboel lieve, mooie en spontane vrouwen.

Wat er uitspringt: meisjes die bij de McDonalds werken maar niet eens weten hoe je McDonalds schrijft, meisjes van 25 met maar liefst 3 kinderen, uit Noord-Brabant komen veel meisjes die zich Suus noemen (echt belachelijk veel). Ow en vrouwen tussen de 24 en 28 die vrijgezel zijn werken bijna allemaal met verstandelijk gehandicapten, ouderen of iets anders in de zorg. Ow en rood is iets zeldzaams. Dat valt van blond niet te zeggen overigens.

Maar goed, genoeg gelachen dus. Het net begint zich te sluiten. En er zijn maar zoveel feestdagen te vullen. En ik ben jullie bijna allemaal stuk voor stuk meer dan zat. Ja natuurlijk, ik heb me vermaakt om jullie exotische huisdieren, recepten, tierelantijntjes, diepe gesprekken, doldwaze larie… ECHT!

En nu is het tijd voor echt belangrijke mensen. Het is immers bijna kerst.

#relatieplanetgate

0

Ja ik zit sinds 1 oktober op Relatieplanet. Gewoon omdat het kan. Wat ik daar doe? Vrouwen afzeiken die mannen zoeken met lang golvend haar. Vragen of ze die dan in de vitrinekast gaan neerzetten of boven de haard gaan ophangen. Of vrouwen die zoeken naar een man in een net pak, want dat vinden ze mooi. Fuck jullie allemaal. Echt.

Nee, 1 ding is duidelijk. Als je als man aan de vrouw wil moet je sowieso niet roken *gooit snel zijn pakje peuken weg*, ze wil verrast worden, ze wil weekendjes weg en ze wil vooral ook op de bank dvd’tjes kijken. Ze kijken allemaal Twilight en ze lezen allemaal 50 tinten grijs. Nou dan heb je wel 95% van de oproepen wel beschreven. Diepe, diepe zucht. Sommigen die hebben nog wel wat aanvullende belachelijke wensen. En dan ga ik met ze in discussie. Over hoe ziek dat dan wel weer niet is. Of ze wel helemaal goed bij hun hoofd zijn. Ik heb daar overigens een paar leuke nieuwe “vriendinnen” aan overgehouden. Tegengas geven is het nieuwe “lief doen” of zo. Denk ik.

En toen kwam jij voorbij. Een oproep die gewoon totaal anders was dan alle anderen. Rare dingetjes waar ik vreselijk om moest lachen. Dingen die ik herkende. Die ik, hoe raar ze ook klonken, helemaal snapte. Je wil vast ook lange wandelingen maken, verrast worden en op de bank dvd’tjes kijken maar daar hebben we het nog niet over gehad. We hebben het over totaal andere dingen. Totaal niet relevant maar wel vreselijk leuk.

Vanavond zei je iets tegen me wat ik al een paar dagen stiekem zat te hopen. En dat is wederzijds. En ja, dat zei je net 5 minuten nadat ik de vacature blog online gooide. Die blog die ik al zolang in gedachten had maar nog niet had afgemaakt. Jij bent de ideale kandidaat voor deze functie. Duh.

Welkom in mijn leven. *vreugdedansje doet*

DIT is nou een mes in je rug

1

Tja, ik dacht at we vorige week een redelijk normaal gesprek hadden gevoerd. Maar goed, dan moet je niet daarna achter mijn rug om weer gaan liegen en bedriegen. Mijn woorden niet gaan verdraaien. Mij niet in de zeik gaan lopen nemen.

Vandaag mogen ontdekken dat je over nog meer dingen hebt gelogen. Je oude nummer is vandaag weer in gebruik genomen en het aantal ranzige berichten is gewoon ziekelijk. Dus deze heb je meer dan verdiend…. Ā 

Hoi psycholoog, ik ben Suzan.

Ja ik zal het eventjes allemaal uitleggen. Mijn waarheid.

Mijn vriend is een enorme klootzak. Ja dat besefte ik mij niet zomaar. Dat kwam nadat ik de boeken van Twilight had gelezen. U weet wel.. over dat meisje dat verliefd wordt op een vampier. Ja mijn vriend is helemaal geen vampier. Dus ja daar kan ik niks mee.

Ja hij is wel lief hoor. Hij heeft me een auto, een tankpas, een telefoon, een huis, kleren.. eigenlijk alles gegeven eigenlijk wat ik wilde. Alles wat geregeld moet worden regelt hij wel. We eten een paar keer per week buiten de deur. We zijn ook 5x op vakantie geweest in de 2 jaar dat we samen waren. Gingen weekendjes en dagen weg. Maar ja, het blijft een klootzak natuurlijk. Ja we hadden wel dromen over een huis en kinderen. Maar ja…. dat is ook weer zoiets he?

Ik kon op de zaak komen helpen. Ik had ook op andere plekken gesolliciteerd maar telkens vond ik het toch leuker om bij hem op kantoor te zijn. Het was daar ook zo gezellig he. Nee echt. Ja hij zei wel dat ik gewoon werk moest maken van die sollicitaties en weg moest gaan als ik dat wilde. Ja, en hij vond het geweldig toen ik door was voor een gesprek bij Q-Music. Maar ja, ik MOEST van hem op kantoor blijven. Ik MOCHT niet weg. Ja nu ik dat zo zeg klinkt dat inderdaad vreemd ja….

Soms stuurt hij wel een cynische tweets of berichtjes. Ja dat was ik op een gegeven moment zat. Dus ik ging maar met wat mannen seksueel getinte berichtjes uitwisselen. Gewoon in zijn eigen huis, gewoon met de telefoon die hij betaalde. Ja zijn eigen schuld hoor, had hij maar de afwas niet in de wasbak moeten zetten hoor. Dat hij er wel was als er echt iets was en trots en blij met me was, tja dat doet me niet zoveel.

Ja als we ruzie hebben dan gaat het helemaal mis… Nee, hij slaat me niet. Hij schreeuwt niet. Hij gooit niet met dingen. Hij is stil en trekt zich terug. Wat een ongelooflijke hufter. Er is blijkbaar iets waar hij mee zit. Maar ja, daar kan ik niks mee natuurlijk. Een echte man trapt op zijn minst een deur kapot, slaat me in mijn gezicht of bewerkt mijn gezicht met een gebroken stuk glas. Dit is toch geen echte vent?!?!?

Ja, ik was in de laatste maanden erg van slag. Zat een beetje met mezelf in de knoop. Nee, ik heb hem niet wakker geschud, heb niet keihard geschreeuwd om hulp aan mijn vriend. Nee, ik ben lekker verder gaan kutten met diverse andere mannen. Beetje seksueel getinte berichten uitwisselen. Ja, ondertussen nam ik wel een hond waar ik wel om geef (maar ja die past nu niet meer in mijn leven he, duh). Mijn vriend mishandelt die hond ook vreselijk. Echt naar. Oh die hond? Ja achtergelaten bij hem he. Ik zei toch al dat die hond niet meer in mijn leven past? Luistert u wel naar me?

Op het laatst was ik zo zat dat hij alleen maar bezig was met zijn werk zodat we volgend jaar een leuk huisje konden kopen dat ik besloot zijn splinternieuwe auto te gebruiken om te gaan neuken met iemand die ik ook van internet ken. Leek me wel zo’n gepaste straf. Hij was zo hard aan het werk. Ik had hem natuurlijk kunnen helpen en steunen maar tja ik heb ook zo mijn behoeftes natuurlijk. Dat snapt u ook? Waarom kijkt u zo raar naar mij?

Ja hij stond voor mijn neus toen ik de laatste restjes sperma van mijn mondhoeken veegde. Leek me allemaal wel duidelijk dus ik had daar niet zoveel aan toe te voegen. Het leek me wel zijn verdiende loon. Een mooi einde van 2 jaar aan gezamelijke dromen. Ja hihi, in ZIJN nieuwe auto dus. Hij rook zelfs nog helemaal nieuw.

Nee, hij gooide me niet het huis uit. Hij wou me helpen. Hij zag dat hij ook fout was geweest. Maar ja, ik zei maar meteen dat ik allang niet meer van hem hield. Dat ik al maanden een toneelstukje aan het opvoeren was. Ja, breng die hond maar naar het asiel zei ik. Nee, dat is niet harteloos natuurlijk. Het kan me alleen gewoon niks schelen.

Ik zit nu bij mijn zusje en zwager. Ja, ik heb altijd gezegd dat mijn zusje niet welkom was als haar relatie uitging. Maar ja, mensen kunnen heel erg veranderen he? Nee, mijn vriend niet. Mijn zusje wel. Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Maar goed, mijn zusje is geen vos. En mijn vriend wel. Duh. Ja, ik heb 22 jaar van mijn leven een hekel gehad aan mijn zusje. Haar gehaat, me altijd negatief over haar uitgelaten. Maar ja, op straat leven is ook weer zoiets he. Dus daar heb ik het een paar maanden terug maar mee bijgelegd. En ben daar mijn vriend gaan afzeiken, gewoon de rollen omdraaien. Dat lukt hoor, hihi. Net als bij ons gezamelijke vrienden. Leek me wel zo gepast. Je moet zoiets goed plannen allemaal he? Straks gaan mensen nog denken dat het allemaal mijn fout is he…

Ja… hij probeert nog steeds echt met me te praten en me te helpen. Maar ja, zo gaat dat in de Twilight films ook niet dus daar kan ik niks mee. Heeft u de laatste film trouwens al gezien? Wat is hij ziek he… dat hij denkt dat hij ondanks alles nog van me houdt en om me geeft, zich zorgen om me maakt en me mist. Ja nee ik ben heel gelukkig nu. Dolgelukkig. Ik straal weer helemaal. Ziet u dat niet? Raar zeg.

Ik snap dat niet he… ik heb hem bedrogen voor zijn eigen neus. Gelogen, bedrogen en de boel besodemieterd. En ’s avonds stapte ik gewoon weer naast hem in bed. En stonden we samen op. Dat deed me verder niks. Tot de laatste dag heb ik dat spelletje mooi meegespeeld. Ja hij had het druk met zijn werk. Maar dat hoef ik toch niet te pikken? Daarvoor ben ik niet helemaal uit Brabant gekomen?

Maar ja, zo kan ik dit verhaal natuurlijk niet aan iedereen vertellen. Niet iedereen snapt en begrijpt dat. Dus ik heb er maar een zooitje leugens tegenaan gegooid. Hem helemaal zwartgemaakt en afgekraakt bij een ieder die het maar wilde horen. Gewoon natrappen, kil, koel en berekenend. Lullige dingen over hem roepen. Ik heb zelfs bedacht dat hij NPS heeft. Gewoon, omdat ik dat kan. Ik weet namelijk heel veel van psychische aandoeningen.

Ja ik heb diverse verhalen opgehangen over een envelop met foto’s van de plastisch chirurg. Gewoon diverse. Allemaal verschillende. Ja allemaal gelogen. Dat hij me er steeds en steeds maar mee confronteerde om me in te laten zien dat ik lelijk was. Nee, natuurlijk is dat niet echt. Die envelop lag gewoon ONDER een la in het dressoir. Die is daar nooit weggeweest natuurlijk. Maar ja, daar krijg ik wel medelijden mee. Ja, hij heeft me ook mijn auto en spullen afgepakt. Alles heeft me afgepakt. Ook mijn eigenwaarde ja. Ja natuurlijk ben ik gelukkig! Waarom vraagt u dat?

Beseft u wel dat hij heel erg over MIJN grenzen is heen gegaaan? IK hoef dat toch niet allemaal te pikken?

Hallo? Bent u er nog?

#projectD

4

Vrijdag 16 november 2012, 22.00 uur.

De ploeg van #projectD staat voor de deur. De groep op whatsapp is goed gevuld. Sommige mensen waren pas rond 20.00 uur geinformeerd. En toch scherp op tijd ter plaatse. Respect daarvoor. Een huis gevuld met lieve en mooie mensen. Die er zijn voor mij. Die mij hebben zien vechten de afgelopen tijd. Naast alle aanwezigen is een klein groepje mensen op de hoogte. De telefoon blijft hier piepen. De berichten variĆ«ren van “gaat het nog een beetje?” tot “whahahahahahahaha”.

Ik zoek ergens de balans tussen vreselijk lachen om een geweldige grap en het gevecht tegen mijn tranen. Soms wint het ene, soms het andere.

Al bijna een week heb ik niks gegeten. Via de mail nog mijn laatste pogingen gedaan om dit te voorkomen. Gezocht naar een oplossing. Met honderden woorden. Het is me niet gelukt. Op donderdagochtend is er nog enige hoop en wordt de actie op donderdagavond lastminute afgeblazen. Vrijdagochtend is wel duidelijk dat hij doorgaat. Jammer. “Waarom” vraag ik me alleen maar af. Waarom doet ze dit?

Een uur voor vertrek besluit ik definitief niet mee te gaan. Ik hoef dit niet aan te zien. Ik wil dat niet. Om toch enige toelichting te geven op deze actie geef ik de mensen nog een briefje mee.

Ik moet een heleboel mensen bedanken. Ik heb jullie gisteren persoonlijk bedankt. En ik ga geen namen noemen. En waarom niet? Omdat ik de privacy van 2 mensen moet respecteren. Die op de achtergrond voor mij een hele grote rol hebben gespeeld. Als jullie dit lezen weten jullie dat ik jullie bedoel. Maar een ieder die hier aan heeft meegeholpen: BEDANKT.

Suzan,

Hierbij je spullen. En nee, dat is niet het einde waar ik op gehoopt had. En niet zoals ik het gewild heb. Ik kan het ook niet aan om dit zo te zien.

Ik heb weken gezocht naar een manier van communicatie. Dat lukte niet. Ik heb geprobeerd deze week afspraken met je te maken om de spullen op te halen. Dat lukte niet. Ik heb je gevraagd het deze week eindelijk te regelen. Dat lukte niet.

De aanblik van die dozen elke dag. Ik trok het niet meer. Hoezeer ik gevochten heb om het nog even vol te houden. Elke dag opnieuw. Hoop te putten door aan al die leuke momente samen te denken.

Het enige wat ik krijg zijn mailtjes waar een vreselijke nare ondertoon in zit. Leugens die ik hoor van mensen waar je mee gesproken hebt. Waar ik ’s nachts niet van kan slapen. Eten dat ik niet door mijn keel krijg. Klap op klap in mijn gezicht op Twitter. Ook nadat je deze week zei dat je wel wilde praten. Ergens in de afgelopen dagen is mijn hart een beetje afgestorven. Het besef dat ik deze strijd niet alleen kan strijden.

Waarom je wel de iPad en iPhone terugbrengt en geen concrete afspraken wilde maken voor je spullen? Ik heb er de hele week om gevraagd. En daarvoor ook. Ik heb je nooit je spullen geweigerd. Nooit. Je wou ze zsm hebben maar waar bleef je dan?

Ik snap het niet. Ik begrijp het niet. Ik heb zoveel gezegd, zoveel gedaan, zo hard gevochten. Wat had je in hemelsnaam nog meer van me verwacht dan mijn grenzeloze liefde en al mijn begrip? Ik zal het misschien nooit snappen. Ik zal het misschien nooit begrijpen.

Leven met jou was als de hemel. Ik ga nu vechten in de hel.
Dag lieve, mooie Suuz.

Erik

 

Geniet van een actie van nog geen 10 minuten. Schitterend in beeld gebracht met de verborgen camera’s en livestream.Ā 

 

Ow PS Sander Horstman: “gouden lul”. Wat een jaloezie zeg. Als je maar niet denkt dat ik met jou “pipi ga rijden….” leipo.Ā 

De wereld redden….

0

Ik was nog graag bij jou gebleven
Maar ik heb veel te veel te doen
Dus die tijd kan ik niet geven
Ik ben onmisbaar in de stad
De situatie wordt onderschat
En waarschijnlijk hangt ons leven er vanaf
Ik weet je baalt er van
En ik zou bij je willen blijven
Maar ik kom bij je terug zo gauw ik kan

Eerst moet ik nog de wereld redden
Daarna kom ik bij jou
Nog honderdachtenveertig mails checken
Wie weet wat daar dan nog gebeurt
En er gebeurt zoveel
Eerst moet ik nog de wereld redden
Meteen daarna kom ik terug bij jou

Ik ben nog wat vergeten
Dus begin maar vast met eten
En dan schuif ik wel wat later aan
Je vraagt hoezo, hoe dan, waarom
Maar dat soort vragen vind ik dom
Want je lijkt niet te beseffen wat ik doen moet
Dit is wat ik doe en details doen er niet toe
Van al je vragen wordt ik vreesā€™lijk moe

Eerst moet ik nog de wereld redden
Daarna kom ik naar jou
Nog honderdachtenveertig mails checken
Wie weet wat daar dan nog gebeurt
En er gebeurt zoveel
Eerst moet ik nog de wereld redden
Meteen daarna kom ik terug bij jou

De tijd is vijand nummer Ć©Ć©n
Ik kan niet wachten
Dat ziet toch iedereen meteen
Ik moet nu verder
Anders is dit echt het eind van ons bestaan
Omdat we met de ruggen tegen muren staan

Eerst moet ik nog de wereld redden
Daarna kom ik naar jou
Nog honderdachtenveertig mails checken
Wie weet wat daar dan nog gebeurt
En er gebeurt zoveel
Eerst moet ik nog de wereld redden
Daarna kom ik naar jou
Nog 148.713 mails checken
Wie weet wat er dan nog gebeurt
En er gebeurt zoveel
Eerst moet ik nog de wereld redden
Meteen daarna kom ik terug bij jou

Spullen [deadline]

2

Verstuurd op 3 november 2012 om 12.07 uur

====
Suzan,

Ik verwacht dat komende week ik de iPad en iPhone inclusief accessoires (en dus ook de simkaarten en pincodes) van jou ontvang. Dit kan per post naar ons kantoor in Zaandam. Dat betekent dat ik de spullen dan uiterlijk vrijdag 9 november heb ontvangen.

Nadat die zijn ontvangen zal ik binnen 1 week (van maandag 12 tot vrijdag 16 november) data en tijden geven waarop je je spullen kan ophalen. Mochten al deze tijden niet schikken dan heb je ruim voldoende tijd gehad en zal ik zelf de nodige maatregelen nemen. In al die weken (maanden inmiddels) heb je 1 datum en tijd genoemd waarvan je bij voorbaat wist dat ik niet kon omdat ik dat netjes heb aangegeven.

Dat je al ruim 4 maanden weet wat je rechten zijn zal allemaal wel. Net als je dossier. Stop die lekker in je *** daar waar je tegenwoordig toch van alles in stopt.

Laat deze mail lekker aan iedereen zien. Zet hem online. Stop hem in je dossier. Fuck you. Dan heb ik ook nog genoeg dat online kan. Ik hoop je verdomde trots bent op jezelf als je in de spiegel kijkt. Het feit dat je zoveel leugens moet gebruiken om mij zwart te maken zegt mij meer dan genoeg. Als je al moet gaan liegen over mij om je eigen gelijk te halen… ziek. Gelukkig kennen de meeste mensen mij (of hebben ze mij leren kennen) en weten die mensen wel beter.

Dat je nieuwe levensmissie is om je eigen leven en dat van anderen kapot te maken: chapeau! Zelfs het gekste wat je over mij hebt lopen liegen en bedriegen heeft jou niet zo gesloopt als dat jij nu jezelf vakkundig aan het slopen bent. Chapeau.Ā Wat zal je moeder vreselijk trots zijn als ze dit allemaal hoort.

Krijg de tyfus, al is de kans op een soa natuurlijk veel groter. Je bent een vies, ziek mens. En ik hoop dat je dat ook ziet als je in de spiegel kijkt. Kijk nog eens goed naar de symptomen van NPS en vraag je af of je je eigen shit niet op mij projecteert? Hoe verzin je zoiets geks? Weet dat als je ergens online leugens over mij publiceert ik daar werk van maak. Dus pas daar mee op. Met leugens. Hoop wel dat je geniet van het vertellen van al die leugens. Dat moet een groot feest voor je zijn.

Wat dom zeg dat ik de afgelopen week nog mensen aan het overtuigen was waarom ik ondanks alles toch nog een Smart voor je ging halen. Als waardering voor 2 geweldige jaren. Als blijk van dank voor je steun en het plezier dat we samen hebben beleefd. Waardering die je blijkbaar 2 jaar lang niet had gehad. Naast die vakanties, uitjes, etentjes, geld, auto, telefoon en weet ik veel wat had ik blijkbaar als blijk van waardering ook elke week een verse piemel mee moeten nemen geloof ik. Als waardering.

Dat je een verder zorgeloos leven met een schat van een hond en een vriend die stapelgek op je was, familie en vrienden die van je houden inruilt voor een bestaan als sletterige hoer… tja. Zet hem op. Wees lekker trots op jezelf. Kijk nog eens in de spiegel. Goed werk. Chapeau.

Voor mij ben jij nu dood. En ik heb het idee dat jij voor jezelf nu ook dood bent. Oh nee, niet dood maar “vrij” he? Chapeau! Neem nog een wijntje. En nog een.

Ondanks alles kan ik nog zeggen dat ik een ziel heb. En gevoel. Dat is niet altijd makkelijk en dat doet soms verdomd veel pijn. Jou vergeten en loslaten is moeilijk geweest maar je hebt me daar goed mee geholpen. Dank je wel. Ik heb veel van je geleerd. Vooral over hoe ziek mensen kunnen zijn waar je mee onder 1 dak leeft, hoe goed je blijkbaar bent als actrice en hoe gevoelloos je kan liegen en bedriegen om jezelf maar positief af te schilderen.

Erik

PS antwoorden op deze e-mail is niet nodig. Je bent bij deze geblokkeerd op al mijn mailadressen. Na ontvangst van de spullen zal ik de data en tijden geven.

Naar boven