Berichten met tag istanbul

Istanbul: reisverslag dag 2

0

Een dag zonder wekker (hoera!) maar we zijn op tijd wakker. Bijzonder vrolijk stapt Suuz onder de douche maar die vrolijkheid was maar van korte duur. “Gatver, er is geen warm water”. Inderdaad, dat merkte ik vannacht al toen ik even mijn gezicht wou wassen. Suuz wil graag gaan klagen bij de receptie maar ik probeerde haar tegen te houden omdat ik, oprecht, vind dat als je ergens zo weinig voor betaalt je ook geen recht hebt om te klagen over iets banaals als warm water.

In de kelder van het hotel kunnen we ontbijten. De kelder ja. Maar goed, er is te eten en het smaakte niet verkeerd. U kent mij niet als een klager en klagen zal ik dan ook nu niet doen.

Teruggekomen op de kamer blijkt dat na 11 uur er wel warm water is. Gelukkig maar. Bespaart mij weer een heel gênante scène bij de receptie. Ondertussen op Google Maps wat plekken opgezocht waar we (lees: Suuz) graag heen willen. Want als je in Zaandam woont en dagelijks bij het langsrijden denkt “wat een lelijke kut moskee” dan wil je in Istanbul natuurlijk graag de moskee zien. En de Grand Bazaar.

Volgens onze berekeningen, nou ja die van Google dan, is het allemaal maar 1.6 kilometer lopen. Dat vind zelfs ik acceptabel. Wat die rukkers er niet bij zetten is dat het in een hoek van 45 graden een berg op is. Ow Google wat heb ik je vervloekt!!

Turkse verkopers: ik haat jullie. Uit de grond van mijn hart ik haat jullie. Nee kennen jullie niet en opdringerig zijn des te meer. Bah. Je kan geen stap zetten zonder lastig gevallen te worden door dit kansloze volk dat je probeert te overtuigen bij hun leer, schoenen, telefoons, horloges, parfum, eten, drinken, kamelen, geiten of weet ik veel wat te kopen. Val dood.

Dat gezegd hebbende… heuvel op dus. En dan kom je bij die Grand Bazaar. Nou nou poeh poeh heb ik daarvoor mijn levensduur met 10 jaar verkort? 1001 keer hetzelfde winkeltje (goud, zilver en blauwe oogjes). Wat een deceptie.

Dan maar richting de moskee. Ik snap niks van moskeeën, net zoals ik niks snap van kerken of geloof in het algemeen maar ik ben nog te jong om te sterven dus ik zal daar verder niks negatiefs over zeggen. Ja het was een mooi gebouw. Punt.

Lunchen in een leuk restaurant. Ik was al jaren fan van de mixed grill maar hier in Turkije is het een adembenemend samenspel van de lekkerste Turkse vleesgerechten. En daar hou ik van. En Suuz en ik hebben overal als afsluiter de Turkse rijstepap. Een geniaal hapje.

In de straten lopen we liever niet meer op de stoep want de vervelende verkopers maken je trip niet fijn. Wel continu op tijd wegspringen voor de auto’s en trams want die rijden er natuurlijk ook. Maar goed, ik duik liever weg voor een tram dan continu nee te moeten zeggen tegen die mensen.

Aan het eind van de dag blijkt op de terugreis dat we die hele kutberg niet hadden hoeven beklimmen maar er gewoon omheen hadden kunnen lopen. Ik vermoed dat we zelf debet zijn aan deze routetechnische fout al zult u begrijpen dat er op korte termijn een zeer boze brief bij Google op de mat valt.

Istanbul: reisverslag dag 1

1

Zoals elke dag, maar vandaag NOG eerder, gaat die verdomde wekker. Alhoewel ik mij bij het slapen gaan had voorgenomen niet meer op snooze te drukken deed ik dat om kwart voor 6 toch. Ja sorry hoor, dat zijn toch ook geen tijden?

Als bij een wonder is Suuz ook rond 6 wakker, maar wel vergezeld van donkere wolken en bliksemschichten waardoor haar o zo zonnige persoonlijkheid nog niet volledig tot zijn recht komt.

Nog half slapend poets ik mijn haren met mijn tandenborstel en kam ik mijn tanden. “Ik ben klaar!”. Binnen een uur zitten we in de auto en dat mag gerust een klein wonder worden genoemd. Over wonderen gesproken: zelfs Rowin heeft al een berichtje gestuurd dat hij wakker is.

Aangekomen op kantoor zijn er die spreekwoordelijke laatste loodjes en na het emotionele afscheid van Dennis gaan we onder begeleiding van Rowin naar het NS station. Ik hoor daar de laatste tijd zoveel goeds over dus ik ben vol vertrouwen.

Wie nu had gehoopt dat hier een geweldige NS  misser te lezen… sorry. De treinen waren op de minuut op tijd, we konden zitten en we waren op tijd op Schiphol. Het kan dus wel.

Op Schiphol aangekomen blijkt dat inchecken bij de uiterste incheckbalie aan de ene kant van de luchthaven en de gate aan de andere kant een klein uur lopen is. Gelukkig waren we op tijd en hadden we zelfs tijd voor een bakje pleur van de Starbucks. We waren er “slechts” 16 euro kwijt waarmee dat duurder was dan 3 overnachtingen in ons hotel maar oké…

We hebben de reis geboekt bij een jongeren reisburo dus de angst bestond (bij mij dan) tussen allemaal stomdronken lallende jongeren te zitten. Gelukkig was die angst onterecht en zaten we tussen de hoofddoekjes en een afvaardiging van een bejaardentehuis. 

In het vliegtuig even 2 water en 2 broodjes kaas gehaald. Kostte wonder boven wonder ook 16 euro. Ach, fuck it.

Landing. Ben vaker in Turkije geland en dat viel me elke keer vies tegen bij het uitstappen omdat je niet op dat weer gekleed bent. En inderdaad… dat was ik ook vandaag niet. Ik vroeg me meteen af waarom mijn muts en handschoenen niet in mijn handbagage zaten en waar mijn thermisch ondergoed was. Inderdaad, het is ook nooit goed. Als een vrolijk vogeltje hing Suuz in de pendelbus kwijlend tegen het raam, in extase uitroepend dat het zulk lekker weer was. Ieder zijn ding natuurlijk.

Meteen een “weekpas” mobiel internet gekocht. Nee die was geen 16 euro maar 14,95. Voor dat geld kun je een week lang 10 MB dataverkeer gebruiken. In totaal ja. En dat is niet veel. Dat is een paar keer twitter lezen, of zoals bij Suuz, 1x op Google Maps kijken waar ze op dat moment zat.

Busreisje. Het hotel, het is vlees noch vis maar goed gezien het budget van dit arrangement niks te klagen. Doen we dus ook niet. Omgeving heeft iets weg van de binnenstad van Amsterdam met souvenir winkeltjes, trams, taxi’s, Burger Kings, Mc Donalds en 1001 plekken waar ze een broodje döner verkopen. Had niet anders verwacht.

Hapje gedaan tegenover het hotel. In 1 woord: heerlijk. We besluiten op tijd naar bed te gaan zodat we morgen vroeg op kunnen staan. Maar zou dat ook gelukt zijn? Dat leest u in het reisverslag deel 2 🙂

Naar boven