Het is weer eens tijd voor een blogje. Gewoon om het stoom uit mijn hoofd te krijgen en mijn frustratie een plekje te geven. Natuurlijk weet ik ook dat ik er mensen een plezier mee doe. Het is jullie gegund hoor. We pakken de draad weer eens ouderwets op.

Dossier T-Mobile, deel 1877

T-Mobile gebruik ik al vanaf dag 1. Vanaf de dag dat Ben geboren werd. Al heel lang dus.

Wat je vaak ziet in de loop der jaren is dat bedrijven enorm veranderen. De meeste bedrijven worden in de loop van de tijd beter. Zo niet T-Mobile.

T-Mobile weet het te presteren om elke week een slechter product te leveren. Net op het moment dat je denkt dat het niet veel slechter kan wordt het toch allemaal net even wat slechter. En slechter. En slechter.

Nu moet u weten dat ik dagelijks vanuit Zaandam naar Haarlem rij. En terug. Daarbij ben ik overdag vaak op pad. We hebben het hier niet over afgelegen bosgebieden of dorpjes waar nog met een paardentram wordt gereden. Nee hoor: Amsterdam, Zaandam, Haarlem, Hoofddorp. En de snelwegen A5, A8, A9, A10 etc. Ook geen boerenweggetjes lijkt me zo.

De narigheid is alweer een jaartje terug begonnen. Smsjes dat ik oproepen heb gemist (da’s gek: die telefoon staat 24/7 aan) en een internetverbinding die om te huilen is. En tja, daar betaal ik wel voor natuurlijk. Voor 4 abonnementen overigens. Inmiddels ook maar 2 Vodafone sims genomen omdat ik daarmee tenminste wel bereikbaar ben. Al met al een buitengewoon dure hobby zo.

Laat ik beginnen met mijn GROOTSTE frustratie. Rond de A10 noord (afslag Kadoelen) zit goddomme al zeker een jaar een gat in de dekking van T-Mobile. En ik rij daar elke dag minstens 4x langs. Dus standaard ben ik al een half uur per dag onbereikbaar (er staat daar vaak ook file). Ligt het dan allemaal aan MIJN iPhone misschien? Nee hoor. Mijn Nokia heeft ook geen internet, de iPhone van mijn collega niet en de Blackberry van mijn vriendin niet.

En IK mag dan als een of andere Jan Lul op de site van T-Mobile aanklikken waar er geen bereik is. En dan gaan ze een “onderzoek” instellen en dan wordt je teruggebeld. De laatste keer kreeg ik een brief terug dat ik “niet bereikbaar was”. Nee vinden jullie dat nou echt gek stelletje halve zolen? Ik heb amper bereik als ik me beweeg.

Het begrip MOBIELE telefoon is bij T-Mobile sowieso iets vreemds. Ze willen namelijk alleen je klachten echt serieus nemen als je thuis of op je werk slecht bereik hebt. Huh? Daar hebben we sinds de 19e eeuw toch iets voor dat de “vaste” telefoon heet? Met een draad en zo. Dat mijn MOBIELE telefoon het thuis op de bank als ik stil lig goed doet is natuurlijk hartstikke fijn. Maar daar heb ik geen MOBIELE telefoon voor.

Sinds gisteren ben ik maar eens intensief gaan monitoren met de netwerkradar. Dat is een applicatie op de iPhone waarmee je kan melden of je slecht bereik hebt. Sinds gisteren 30 fucking meldingen van “geen internet”. En ik ben dan onderweg en laten we er voor het gemak vanuit gaan dat ik met mazzel 25% van de keren dit heb kunnen vastleggen. Dus laten we zeggen dat ik in werkelijkheid minstens 100x geen internet had. In 24 uur. Noem mij gek maar dat is gewoon BEROERD.

Dus trots bel je de T-Mobile klantenservice. Dat je 30 meldingen hebt gedaan met de Netwerkradar. “Ja maar meneer die komen niet bij ons binnen, dus daar kunnen we niks mee”. Huh? Stuur ik die dingen voor de kat z’n kut op dan terwijl ik over de snelweg rij? Mevrouw wilde me wel helpen als ik de lokaties en tijden wist te noemen. “Ja hoor, dat kan. Heeft u pen en papier dan krijgt u van mijn 30 gps lokaties en tijden.” Daar kon mevrouw natuurlijk niks mee (of ze had er helemaal geen zin in). Of ik de postcodes wilde geven.

Nu weet ik niet WIE van u autorijders bij elk punt op de weg weet welke postcode daarbij hoort… maar IK niet. Ik vroeg de medewerker of ik dan de auto aan de kant moest zetten om willekeurig ergens aan te bellen om naar de postcode te vragen maar daar moest ze zeer hartelijk om lachen. Zo grappig vond ik de vraag eigenlijk niet. Maar nee dat hoefde niet.

Dus wat dan he?? Nou ik mocht 1 punt opnoemen waar ik geen internet had. Daar gingen ze dan een onderzoek voor instellen. En binnen 5 dagen kreeg ik daar verslag van. Jaja… en die andere 99 plekken dan? Nou, dat wist ze ook niet maar daar kon ik ook een onderzoek voor laten opstarten. Goddomme zeg. Wie is hier nou verantwoordelijk voor het dekkend netwerk van T-Mobile. Zij of ik?

Ik vind het prima hoor. Geef me een auto en een fatsoenlijk uurloon en ik ga een week, maand of zelfs jaar rondjes rijden om alle plekken zonder bereik in kaart te brengen. Met GPS lokaties, postcodes, kiekjes uit de omgeving, lokale souvenirs, mede-slachtoffers van T-Mobile en nog meer gekkigheid.

Vanavond vond de medewerker van de zakelijke helpdesk van T-Mobile het “zeer goed” dat ik al die gaten in het netwerk in kaart had gebracht. Ik wou dat ik dat van hun netwerk ook kon zeggen…

Ow ja. Meneer had nog wel een tip. Als de dekking met 3G slecht was kon ik die natuurlijk ook HELEMAAL UIT ZETTEN. En toen brak mijn klomp. Werkelijk waar. Het is wel een geluk dat dit soort mensen bij T-Mobile werken en niet als chirurg in het ziekenhuis… “Ow u heeft last van uw hart. Weet u wat? We zetten het uit. Fijne dag nog.”

T-Mobile…. je zuigt. Schaam je diep en beëindig alsjeblieft al mijn 4 contracten. Want ik ga door totdat moment er is. Stelletje onbeholpen amateurs.