Berichten met tag vakantie

Reisverslag deel 2 – Tour du Roef

1

Reisverslag deel 2: de Tour du Roef

“Haas, ik moet je wat vragen.” Dat is natuurlijk nooit een goed begin. Zeker niet als Gijs (de Roef) dat zegt. Hij vertelde dat Maria (zijn vriendin) ons had uitgenodigd om te komen eten. Altijd goed natuurlijk. Maar zat zij niet in een compleet ander land dan wij, het beruchte Griekenland?

Ja dat was ook zo maar de Roef vertelde dat dat praktisch de 3e straat links was vanaf ons hotel. Later werd dat 120 kilometer, 120 kilometer hemelsbreed, 150 kilometer en tot slot 246 kilometer hemelsbreed. Hoe lang het uiteindelijk echt was weet geen mens, en misschien is dat maar beter ook voor de onderlinge verstandhouding.

Dus hoppa, terug naar het vliegveld, een bijzonder fijne 4 wheel drive gehaald en de volgende ochtend om 8 uur vertrokken. Eerlijk is eerlijk… de Roef was op tijd wakker en wij niet. Met een kleine vertraging, een volle tank en goede moed gingen we op pad.

De 2 bestuurders voorin en Gijs als über-navigator op de achterbank. Want ja, hij heeft kaarten van de heule wereld. Onthoud u deze woorden ook even? Het ging al snel mis. Want in de bebouwde kom was de gps dekking ruk en waren we continu de weg kwijt, ook buiten de bebouwde kom overigens. Regelmatig klonk een harde instructie van de navigatie, direct gevolgd door een schreeuw van Gijs om vooral NIET daar naar te luisteren omdat “de gps aan het flippen was”. Regelmatig reden we op plekken waarvan we zeker wisten dat als de auto kapot zou gaan we nooit levend terug zouden komen. 

Eng was gewoon dat als we ergens een paar seconden stil stonden er opeens honderden wespen rond de auto hingen. En ze gedroegen zich tamelijk agressief. Echt eng. En ja, vooral voor Gijs was dat vervelend want die wilde elke 15 kilometer plassen. 

Alsof het allemaal al niet erg genoeg was had Suuz de avond voor vertrek 2 laxeerpillen ingenomen. De ontlasting zat wat vast maar ja, tijdens de dodemansrit niet natuurlijk. U kunt zich mijn gezichtsuitdrukking voorstellen toen werd geroepen “hadden we nou maar een wc rol meegenomen”. Ik heb intern heel wat gevloekt, u begrijpt dat.

Naast wegen, dorpen en complete landschappen die niet op de kaart stonden, onverharde wegen, verlaten benzinestations waar je eigenlijk niet wilde stoppen was het wel een mooie rit. Jammer van de wegen waar soms delen van of soms het complete asfalt ontbrak. Ze waren wel druk bezig met asfalteren. Hopelijk leest het autoverhuurbedrijf niet mee maar de bodem van de auto is in elk geval voorzien van een gloednieuwe laag asfalt. Geen dank overigens.

Hilarisch waren de telefoongesprekken van Gijs met Maria waarin zij hem vroeg waar we ondertussen waren en hij zei “lieve schat, we hebben werkelijk waar geen flauw idee”. Dat was in al die jaren dat ik hem ken het meest eerlijke antwoord ooit.

Uiteindelijk bereikten we na zo’n 5 uur rijden de grens. Maria stond ons, heel vriendelijk, op te wachten bij de drugscontrole. Stiekem hoopte ik natuurlijk op een man met een handschoen die Gijs zou meenemen naar een donkere kamer om te kijken of hij stiekem geen drugs mee had maar helaas.

Ik ben natuurlijk een grote cultuurbarbaar met wat ik nu zeg maar Griekenland is Bulgarije + 15 graden. En de prijzen in het kwadraat. Het liefst had ik me bij aankomst verstopt in de auto met draaiende motor en de airco op volle kracht. Ik ben geen mens voor temperaturen boven de 40 graden, dat is nu nogmaals bevestigd.

Eerlijk is eerlijk: we zijn bijzonder vriendelijk ontvangen door Maria met haar familie. Lekker gegeten, lekker gedronken en lekker gepraat. De rit was, op wat kleine bobbels na, geweldig en we hadden er allemaal geen minuut van willen missen. Nou ja, eentje dan, maar toen had Gijs een scheet gelaten in de auto en konden de ramen niet open.

De terugreis was vrijwel identiek met het verschil dat Suuz demonstreerde dat als je geen laxeerpillen meer hebt je dan ook gewoon met 140 over behoorlijk grote drempels kan rijden. En opnieuw riep iemand “hadden we nou maar een wc rol meegenomen”….

Reisverslag Bulgarije – deel 1

0

Reisverslag deel 1: Bulgarije 

Toen Gijs mij 2 weken terug vroeg om op vakantie te gaan zei ik uiteraard meteen ja. In alle eerlijkheid: ik had er totaal geen vertrouwen in dat we onze agenda’s op elkaar konden afstemmen, het eens worden over de lokatie en toestemming zouden krijgen van onze schatjes. Ik heb het dan uiteraard over Roel en Dennis.

Met een gezamelijke ICT ervaring van 20 jaar bleek het nog verdomde lastig een vakantiesite te vinden waar op korte termijn iets te boeken was. Ook het feit dat Gijs begon te zoeken bij de duurste hotels en ik bij de goedkoopste was uiteraard niet handig. Maar zoals altijd: de gulden middenweg bood hier uitkomst.

Natuurlijk wilde Suuz mee. Of niet mee. Of wel mee. Aangezien ik de man van de knopen ben heb ik Suuz gewoon meegesleept. Zo ben ik.

En ja, zo’n last minute geeft een hoop stress. Van alles regelen en op de ochtend van vertrek nog je koffer vullen geeft wat stress. Suuz nam al een duik richting de vakantie op de trap van het treinstation, we misten de trein en de aansluiting. Zo ontstond de unieke situatie dat Gijs te vroeg en wij te laat waren. Ik haat de trein, dat wil ik gezegd hebben.

Als 3 kleine biggetjes in de economyclass is natuurlijk geen pret. Ik rook af en toe wat vreemde geuren en vermoed dat Gijs daar schuldig aan was. Suuz wilde slapen. Of niet slapen. Of wel slapen.

Aangekomen in Bulgarije werden we verrast door regen. Afijn, shit happens. Bij de aankomst bij het hotel keken vier boze ogen mij aan. In het donker lijkt het inderdaad op de ghetto van Sunny Beach. Maar dat viel bij nader inzien wel mee.

Tot zover deel 1. Stay tuned over de spannende verhalen over laxeerpillen, de Tour du Roef en meer.

Hazelog Xtra

0

Ik ben de bonnetjes aan het opruimen!
Hierbij de coctailtips van de Haas:

Green death
Good as sex
Orgasm
Strawberry Fields
June bung
Kung Fu
Sweet pussy
Traffic lights
Brain dead
Screwed driver

Voor de samenstelling verwijs ik u naar een zoekmachine bij u in de buurt!

Bulgarije reisverslag deel 3

1

Zaterdagavond. Op zoek naar onze vaste chauffeur. Voor 7 euri naar het hart van Sunny beach. Geweldig toch? Onderweg zie je zowel hele mooie hotels en huizen maar net zoveel oude, verlaten panden, bouwterreinen en vooral veel zand. En natuurlijk mooie vrouwen in alle soorten en smaken.

Gijs heeft besloten dat hij als echte cultuursnuiver bij de McDonalds wil eten. Ik ben de lulligste niet maar uiteindelijk belanden we bij de Mexicaan ernaast. Gijs reageert wat verbitterd als ik voorstel even een stuk te gaan lopen. Maar we gaan toch. Langs het strand zitten allerlei eettentjes waar je heerlijk kan zitten en er is een kermis!

Even later zitten we in de Viking Bar, direct aan het strand. De coctailkaart wordt gevraagd en we kiezen om beurten wat er besteld gaat worden. Het is hier blijkbaar continu happy hour en er komt van alles voorbij. Het wordt na een aantal coctails zo gezellig dat ik mijn 3G dataverbinding aanslinger voor live twitter updates. Ik hoop niet dat ik daar al teveel mensen mee heb verveeld en anders….. sorry! Uit de sms’jes en de replies zag ik echter ook dat er veel om werd gelachen dus dat herhalen we nog wel een keer.

Ik zal onze vaste serveerster LOVE (zou ze zo echt heten?) niet vergeten. Heerlijk! Zij gaf ons de heerlijkste drankjes en het was gewoon een genot om naar te kijken. En dat kwam niet alleen door de alcohol. Opeens staat ze aan onze tafel en spreekt ze Gijs aan. WTF? Snel vraag ik wat er aan de hand is. “De rekening loopt een beetje uit de hand, of we even willen betalen. Maar daarna kunnen we gewoon weer verder hoor!”. Vol verbazing trek ik de rekening uit Gijs’ zijn handen. Omgerekend 28 euro. Loopt uit de hand? Gek land hoor. Maar goed: snel betalen en weer verder.

We sluiten af met 22 coctails op de rekening. Ik moest van Gijs op mijn blog zetten dat hij er maar 2 had gedronken dus blijkbaar ik 20. Ik herinner me het anders, maar dat staat open voor interpretatie natuurlijk.

Bij het verlaten van de strandtent (het was 2 uur) slaat een vriendelijke Bulgaarse dame haar armen om me heen. “Do you want sex??” vraagt ze. Ik verbaas me opnieuw over de vriendelijkheid van dit volk maar geef aan dat ik Gijs echt 2 Big Macs heb beloofd omdat zijn vetgehalte op dit moment gevaarlijk laag is door al het lopen, zweten en coctails drinken. “Are you sure” vraagt ze nog even terwijl haar hand even naar beneden glijdt. Vriendelijk en volhardend.

Ik hou van Bulgarije!!!!

Bulgarije reisverslag deel 2

0

Het is zaterdag. Van gisternacht kan ik me weinig meer herinneren. En dat is maar goed ook, want de moeder van Gijs en zag0raki lezen tegenwoordig ook mee. Ik weet nog wel dat we voor 10 zware coctails 22 euro hebben betaald. En alles kwam voorbij: orgasmes, sex on the beach, white russians en screwdrivers. Man, man, man. Ergens rond 1 uur ging het licht dan ook wel uit bij de haas. Gijs ging nog een documentaire kijken over de verloren zoon van Hitler, maar ja na zoveel coctails is elk bewegend beeldje leuk natuurlijk.

Als man van de klok zat ik om 9 uur aan het ontbijt. Gebakken aardappelen, groente, roerei en rookworst. Niet mijn idee maar ik ben netjes opgevoed en pas me aan aan de lokale gebruiken. Gijs lag natuurlijk nog in bed weg te rotten. Wat dat betreft maakt het niet uit waar hij is, slapen kan hij overal en vooral eindeloos. Als ik er niet was geweest om hem af en toe wakker te maken had hij gewoon 4 dagen nonstop geslapen.

Bij het ontbijt kwam ik een Nederlands stelletje tegen en we raakten een beetje aan de praat. Op 10 minuten loopafstand bleek een dorpje te zitten waar je goedkoop kon eten, drinken en winkelen. Ik vroeg me af wat ze bedoelden met goedkoper want minder dan 5 euro voor een volledige maaltijd met drinken… Hoeveel goedkoper kan dat nou in hemelsnaam?

Rond 12 uur weer terug in bed en rond 15.00 uur Gijs maar eens uit zijn nest getrokken. Hij keek alsof hij vuur zag branden toen hij aan de hand van mijn tweets constateerde dat ik er al een dag op had zitten. “En nu een beetje tempo Gijs want we gaan de bergen in”. Hij keek me aan alsof ik zojuist zijn complete familie op brute wijze had afgeslacht. Hij stamelde alleen “Haas – opstaan – tempo – bergen in – lopen ???”. Ja!

En na een klein kwartiertje lopen, 8 liter water, 2 zeiknatte zweetdoeken en veel gevloek van ons beiden waren we er dan ook. Vraag me niet hoe het heet maar we zijn het eerste de beste terras opgedoken. Jammer dat niemand Engels sprak maar Gijs die als een wilde baviaan wijst naar plaatjes van maaltijden werkt ook in Bulgarije. En, om zijn moeder tevreden te stellen (“elke dag 2 bananen hè jongen”), als toetje een banana split.

Haas is naar Bulgarije gegaan met 1 korte broek dus er moest er nog eentje bij. Nergens staan maten in of bij en de verkoopsters spreken geen Engels. Lastig, maar niet onoverkomelijk. Beetje gebaren, beetje wijzen en hopla je hebt nieuwe kleding. En bijna voor niks ook nog. Ik hou van dit maffe land.

Badend van het zweet gelukkig op de terugweg de heuvel af. Dat scheelt, maar niet in de hoeveelheid zweet. Het is bloedheet, maar gelukkig minder warm dan gisteren. Het is nu 19.00 uur geweest. Tijd om de handwas te doen, te douchen en ons voor te bereiden op een avondje Sunny beach.

Bulgarije reisverslag deel 1

1

Oké. Beseffen dat je over een paar uur op Schiphol wordt verwacht terwijl je eigenlijk gewoon aan het werk was is stress van het hoogste niveau. En dat niet alleen: Gijs gaat ook nog mee. Allerlei vragen als waar haal ik een koffer vandaan, wie zorgt er thuis voor voor de poezen en hoeveel bananen moet ik meenemen voor Gijs. En haal ik die nu of straks in Bulgarije.

Maar goed, alles geregeld en op weg naar Schiphol. Tijdens de rit blijkt dat je vreselijk kan lachen met de moeder van Gijs maar ik dwaal af. Het is een korte vakantie dus een kort reisverslag dit keer.

Bulgarije is alles wat je er van verwacht: een oneindig groot kapot geschoten landschap. Eerlijk is eerlijjk: je wil er nog niet dood gevonden worden. Ons (overigens prachtige) hotel is ingeklemd tussen een benzinepomp, bergen en een mini supermarkt. Maar niet alles is slecht: de mensen zijn super aardig, alles hier is goedkoop (behalve Gijs) en we zitten ingeklemd tussen maar liefst 300 andere hotels op een strook van 8 kilometer.

Gisteravond dus aangekomen en we kwamen al vloekend het vliegtuig uit. Tering tyfus wat is het hier warm om middernacht. Gelukkig had de bus airco. “Hotel naast het vliegveld” betekent hier namelijk: met 30 minuten vol gas ben je er wel ongeveer. Maakt niet uit verder, maar toch. En “uitzicht op het strand vanuit je hotelkamer” betekent dat je je verrekijker mee moet nemen. Geeft allemaal niet, ik ben niet zuur, ik heb het vreselijk naar mijn zin.

Om half 6 gaan slapen en om 9 uur er uit. Nu had ik me eens niet verslapen voor het ontbijt maar nam Gijs de rol van de verslaper met glans op zich. Het ontbijt was beperkt maar lekker. Vervolgens op het terras de hele ochtend en middag gewerkt. Gijs met de laptop en ik met de iPad. Heerlijk, maar warm. Natuurlijk wilden we wel de stad in maar volgens mensen uit de buurt was het met dik 40 graden op de teller de warmste dag van het jaar en dat laat ik met liefde aan mij voorbij gaan. En daarbij: het was een gewone werkdag.

Rond 18 uur dan eindelijk op weg op naar Sunny Beach. De bewoonde wereld zeg maar. Het kost je wel 7 euro taxigeld maar dan heb je wel wat. Leuk, grappig en mooi. De foto’s zal ik morgen even online gooien.

Samengevat: Bulgarije moet je bezoeken maar dit gaat wel snel vervelen naar mijn idee. Het is wel allemaal vreselijk goedkoop en je verbaast je over wat je hier met 10 euro kan doen. Jammer van die bloedende hitte, maar Gijs en ik zweten dat luie zweet er wel mooi uit.

Nu weer op het terras met onze mobiele apparaten. Gijs heeft 2 orgasmes besteld en ik heb condooms gehaald. Het zal nog een lange nacht worden…..

Naar boven