Ruud,

Ik was 1 van die gekken die daadwerkelijk kabelradio naar zijn slaapkamertje had gehaald. 538 op de kabel. Ruud de Wild wilde je gewoon niet missen. Elke vrijdag (met je fout ingezongen “op vrijdagavond dan is ie er weer …. wild in het weekend, wild in het weekend”). En elke ochtend The Jungle. Met Sander de Heer… geweldige radio. De cassettebandjes, de fax, Sander-de-Heer-van-het-verkeer die op onnavolgbare wijze de files bracht en vooral een hoop gezelligheid.

Ik heb leuke herinneringen aan die tijd. Ik weet nog dat ik mezelf eens betrapte op het zingen van een, destijds bekend deuntje, “103 was leuk maar net weer iets te klein, en niet is leuker dan op 101.2 te zijn. Hee ga je mee naar 101.2”. Ik was gelukkig al met de 103 in staat naar jullie te luisteren en dat was een feest. Ik weet nog hoe BOOS ik was dat ik op een ochtend alleen Sander de Heer hoorde. Ruud? Die was vertrokken. Ik weet dat ik tot vervelens aan toe naar 538 heb gebeld, zelfs naar Erik de Zwart heb gevraagd en uiteindelijk met Erik de Zwart en Sander de Heer wat contact heb gehad over de mail. Ik vond het zóó jammer dat je opeens was verdwenen.

Opeens zat je op 3FM. Ik heb nog vreselijk gelachen omdat je, in het begin, daar nog wat half verkrachte 538 tunes in gooide. Later ging je de middag doen en tja, 3FM was gewoon niet mijn ding (no offense). En in die tijd was ik ’s middags niet in staat radio te luisteren. Ik weet wel dat ik nog je laatste show op 3FM helemaal heb beluisterd. Zat er vandaag zelfs nog naar te luisteren. Net als je “Welcome back” aan het begin van je terugkeer bij 538 met al die collega’s die blij waren dat je er weer was. En ik genoot van elke middag, voor zover ik kon luisteren. Op kantoor en onderweg.

En weer was je opeens weg. Foetsie, pleite. Zonder even gedag te zeggen. Jammer. Gelukkig werd al duidelijk dat je de ochtend bij Q ging doen. Ik ben geen oude vent met “opa vertelt” maar ik was happy. Schaamteloos vertelde ik dat ik “was opgegroeid met Ruud in de ochtend” en dat mijn oude radio-jeugd-idool me nu zou vergezellen op weg naar het werk. En elke ochtend was je er bij.

Ik stond laatst nog naast je bij de BBQ bij de Draaiende Studio. En dan hoef ik geen handtekening en ik hoef ook niet met je op de foto. Jij bent mijn vriendje van de radio, van de morgen, van de cassetterecorder. Van brugpieper tot zelfstandig ondernemer… Ruud, je verveelde me geen seconde en het is en was geweldige radio.

Vanmorgen rende ik door het huis om te vertrekken naar kantoor. In mijn rss-feed 1 zinnetje “Ruud de Wild weg bij Q-Music”. Stil staarde ik naar mijn beeldscherm. Ik hoefde de radio niet eens aan te zetten. Ik wist dat je al was vertrokken. Godverdomme. Ik veeg een traan van m’n wangen. Godverdomme. De 3e keer dat je ons abrupt in de steek laat. En begrijp me niet verkeerd: ik weet dat je voor jezelf een keuze maakt waar je vast achter staat. Maar ik weet ook dat ik je tijdig, voorlopig of voor altijd moet gaan missen in de ochtend. En dat vind ik vreselijk jammer.

Bedankt voor alle mooie herinneringen Ruud