Die sinterklaas toch ! Heeft menig Nederlander vandaag een fikse boete bespaard.
Ik kwam hem vanmorgen al tegen langs de snelweg (al was ik bang dat ik het me allemaal maar verbeeld had) maar vanmiddag zag ik hem ook in Haarlem. En ik vond het toch maar een vreemde actie van de politie om het volk zo’n leuk kado te geven ….
Gelukkig was ik niet de enige die deze opvallende verschijning langs de weg had geconstateerd en wist RTL nieuws het volgende te brengen:
Wie wil er zondagochtend 13 december met z’n vieren (of doe gek: 2x met z’n 2-en) naar de voorpremière van “A Christmas Carol” in Pathe Pathé Spuimarkt (Den Haag) ? Meld je snel bij de Haas met een goede reden en je bent er bij !
Hieronder de trailer. Hij draait officieel pas op 16 december in de bioscoop. Alvast veel plezier !
Okee.. het was niet leuk dat Dennis me wakker belde om 2 uur in de nacht. Ook niet leuk dat ik om 6 uur in de ochtend al bezweet van een kokend datacenter in de regen een peukje stond te roken. En al helemaal niet leuk dat het om 9.00 uur al voelde alsof het 17.00 uur was. Maar opeens was hij daar: de GOEDheiligman. Hij had zo ook zijn mening over de regen …..
Ik zie je nog de eerste keer in de woonkamer staan. Ik draaide verliefd een beetje om je heen. Je was alles wat ik wilde hebben. Met jou ging een nieuwe wereld voor me open.
Maar mijn liefde sloeg om in woede, teleurstelling en verdriet. Je was dan wel heel aardig maar van “gewoon werken” hield je niet. Soms staarde je maar wat voor je uit en gaf je mij het idee dat wereld even stil stond. Het werd me zwart voor mijn ogen. Maar ik wilde het niet accepteren. Ik gaf je kans op kans en soms leek het er op dat je echt aan het werk ging maar stelde je me de dag erop ZOO enorm teleur.
Op het laatst werd het me vaak te veel. Ik heb gehuild, gevloekt en op het laatst had ik je het liefst volledig kapot gemaakt en in duizend stukken geslagen. Ik ben oprecht gebroken. Het genot van thuiskomen is omgeslagen in een stressvolle omgeving waar ik telkens alleen maar meer teleurgesteld werd.
Het doet me pijn dat ondanks vele, vele pogingen we er samen niet uit zijn gekomen. Deze week nemen we afscheid van elkaar. Het ga je goed.
Dag lieve, lieve UPC mediabox…..
Het is nu al zo’n 3-4 maanden dat er geen dag voorbij gaat zonder problemen met mijn UPC HD mediabox met Digitale Video Recorder. Het duurste pakket, dus ook het beste zou je denken. Ik zeg mediabox, maar inmiddels staat de 10e nieuw in doos nog te wachten om aangesloten te worden. Maar ik ben er klaar mee.
€ 350 aan telefoonkosten met de helpdesk van UPC (wachttijd vaak tot 15 minuten, gespreksduur doorgaans tot 45 minuten). Wel 20x eerder naar huis, tijdens kantooruren naar huis of thuis gebleven. Al meer dan 10x van afstand mijn harde schijf gewist en dus ook al zo’n 10x alles wat ik had opgenomen kwijt doordat de monteur zonder overleg een oude mediabox meenam en een nieuwe neerzette. Hoe we al 2x de kabels hebben vervangen in huis (dat waren al de duurste, door UPC aangeraden kabels, maar goed). Hoe we thuis zijn uitgemaakt als leugenaars door mensen van UPC dat wat wij meldden allemaal niet kon en dat dat technisch niet eens mogelijk was.
Ik denk dat er al zeker 50x een monteur is langsgeweest. Als het niet meer is. Soms tot wel 4x per week.
TV kijken was altijd lekker op de bank, drankje + hapje. Even bijkomen van de dagelijkse druk op het werk. Nu is het elke avond irritatie, woede, teleurstelling en vooral continu resetten.
Of het nu gaat om normaal tv kijken, HD tv kijken, on demand kijken, iets opnemen. Het maakt geen flikker uit, want het werkt niet. Van standby naar AAN: meer dan 2 minuten. Van NL1 naar NL2 : meer dan 2 minuten. On demand: werkt vaak pas na 10x de box te resetten door de stroom aan en uit te zetten. Het menu dat continu alleen maar zwart is, live tv die stil staat, opnames die worden afgebroken … ik kan wel uren doorgaan.
Vanavond ben ik gebroken. Toen ik Transporter 3 bestelde. E 3.99. Om vervolgens foutcode VD103 te krijgen. Om vervolgens het ding 3x te herstarten. Om vervolgens te zien dat UPC mij nog maar liefst 0 minuten de tijd gaf om de film af te kijken. Om na 10x herstarten dan toch de film aan de praat kreeg. Om vervolgens tijdens het pauzeren voor de plaspauze te zien dat mijn film nu echt niet meer verder ging.
Ik brak. Ik stond voor mijn mediabox en moest tot 10 tellen om dat ding niet totaal kapot te slaan. Het feit dat ik wist dat er kinderen beneden sliepen hield me nog maar net tegen.
Ik gooi al jullie troep in een doos en het gaat retour afzender.
Zonde van mijn tijd die ik liever had besteed aan normaal TV kijken, desnoods met Digitenne of een schotel.
Ik weet nog goed dat ik ooit als UPC medewerker van binnen een beetje moest lachen als er weer eens iemand compleet door het lint ging (want zo erg kon het allemaal toch niet zijn?) in de UPC shop. Nu weet ik het … ze hadden allemaal hartstikke gelijk. De telefonische UPC klantenservice is van een belabberd niveau waar iedereen er toch vooral op wijst dat ze je daar niet mee kunnen helpen, dat daar toch echt een andere afdeling over gaat en dat de belofte “we zijn er om uw vraag te beantwoorden” vooral NIET nageleefd wordt.
Het feit dat je als megabedrijf niet in staat bent om de dienst TV kijken te leveren zou je toch te denken moeten geven …
UPC… schaam je diep voor een belabberd en beroerd product.
Een ieder heeft wel zo’n lijstje van nummers die je leven tekenen, waar zoveel emotie en/of herinnering in zit dat je die graag wilt laten horen op je begrafenis. Ook ik heb zo’n lijstje. Met nog altijd Ben Cramer met Hij was maar een clown (de Cooldown versie mag ook overigens). En het mooie “Laat me” van Ramses Shaffy. Het is dan gek om ineens te horen dat hij er niet meer is. Bedankt voor mooie muziek waar ik al jaren van geniet en die me terug doen denken aan de leuke en de minder leuke tijden. Rust zacht.
Dinsdagochtend 6 uur. Wakker met een enorme pijn in mijn rug (iets met een bed dat compleet uit z’n voegen is gebarsten, zie de foto’s). Kruipend naar de pc om te constateren dat er de nodige storingen zijn. Terug kruipen naar de keuken, koffie zetten. Sms sturen aan Mr D dat het allemaal wat later gaat worden. Als een halfslapende piloot achter een scherm met heel veel knopjes.
Na een kwartier het sein “brand meester”. Met nog altijd pijn in de rug op weg naar de douche. Snel aankleden en hup de auto in.
Onderweg weer veel te hard meeschreeuwen met muziek, mr D oppikken. File!
Haarlem. Op weg naar de supermarkt voor cola en wat andere boodschappen.
Achterlijk…. we zien bij de Turkse bakker iemand een broodje döner bestellen. Het is nog niet eens 9 uur. Ik kijk vol verbazing naar mr D. Hij naar mij. “Zullen we dan maar?”. Ok…
En zo lopen we een kantoor binnen en ontbijten we op hoog niveau. Het is dinsdag dus is Es weer van de partij. We nemen uiteraard de relationele zaken uitgebreid door. En dan kan dinsdag beginnen … oeps de telefoon gaat.
Later !
En daar is hij dan hoor ….