….
Maar wat tot een uur geleden
Nog zo veilig heeft geleken
Is `n hele grote leugen
En `n kaartenhuis gebleken
Het is net of iemand anders
In jouw lichaam is gekropen
En ik heb niet eens gemerkt
Dat ie naar binnen is geslopen
Om jouw liefde uit te wissen
En m`n wereld te vernielen
Wil er niemand me vertellen
Dat ik alles heb gedroomd
Ik was mijn mailboxen eens aan het legen en trof de KLAASsiekers van maart 2006. Bij deze voor de liefhebbers:
Hoi Bob,
Ja ik spreek m'n zus nog wel eens ja. Hoorde dat jullie elkaar weer “gevonden” hebben op hyves.
Leuk om te lezen dat je nu een gezinnetje hebt (ik ben er bijna jaloers op).
Je bent lange tijd een goede vriend van mij geweest. Iemand die ik vertrouwde, waardeerde en naast een fijne collega was je ook iemand waar ik graag mee ging stappen, of bij jou thuis wat eten. Ik denk er, op mijn manier, met enorm veel plezier aan terug.
Wijze woorden heb je altijd gesproken en je hebt me altijd willen helpen. Niet dat ik (helaas) altijd luisterde maar achteraf had je natuurlijk gelijk. Stom hoe je achteraf inziet dingen te hebben gedaan die niet door de beugel kunnen / konden.
Als ik terug ga in de tijd had ik het vast allemaal anders gedaan. Al was het alleen maar vanwege het feit dat ik dan mijn goede vriend Bob niet had “verloren”.
Ik wil toch afsluiten met een quote van jou, 1 waar ik nog wel eens aan moet denken:
“Alleen alleen is ook maar alleen, dus als jullie allebei apart ook alleen alleen zitten te zijn, laten we dan bij elkaar gaan zitten. Dan zijn we niet meer alleen, doch slechts eenzaam. “
Het ga je goed kerel en bedankt voor alles !
Vrienden, dit was een bijzonder weekend. Dank je wel Diana, Dennis, Gijs, Erwin, Maikel. Ik heb me uitermate vermaakt tot zondagochtend vroeg. Ik moet nog steeds even bijkomen van alle gebeurtenissen (heb spontaan maar vrije dagen opgenomen haha). Ook nog naar Zandvoort geweest afgelopen zondag (ja ik was 1 van die sukkels die in een lange rij stond, en dat niet eventjes 1x maar gewoon treurig met dat weer. Gelukkig in goed gezelschap dus dat maakt weer veel goed.
De Parade, Cooldown Cafe, Gay Pride, Amsterdam, malibu cola, krukken, alcohol vergiftiging, Bloemendaal, Zandvoort. Het weekend in een notedop.
Zoo nieuwe week nieuwe kansen. Vanuit een ijskoud kantoor in Utrecht: goedemorgen. Welkom op de weblog die al heeft gezorgd voor: ontslag op staande voet, 2 bijna-rechtzaken, 1 steen door m’n voorruit, ruzie met Klaas en weet ik veel wat nog meer. En toch elke keer ben ik weer verbaasd. Of ik ben gewoon dom, dat kan ook.
Agenda voor deze week zit weer ouderwets lekker vol.
Maandag : ergens nog wat uren slaap inhalen
Dinsdag : boekhouding 2e kwartaal afronden
Woensdag : vast een film via UPC Digital
Donderdag : Koopjesavond
Vrijdag : ’s middags naar 538 om 2000 handtekeningen voor het behoud van ErikJan bij MIDNR
Zaterdag : afscheidsfeest IBM (alweer ja)
Zondag : proberen uit te rusten maar zal vast anders lopen
En ow ja: moet toch eens langs Ikea voor wat nieuwe meubelen. Woehoe.
Inmiddels aangeland dus op kantoor. Belooft een vreemde dag te worden maar het liefst had ik nu lekker naar huis gegaan. Denk dat ik maar eens langs het asiel ga rijden. Heel misschien verdien ik dan mijn plekje in de hemel nog een keer terug.
Werk ze xxx
Net de film World Trade Center bekeken. Een film, uiteraard, over de gebeurtenissen van 11 september 2001. Een dag waarvan iedereen nog zal weten waar ‘ie was toen het nieuws bekend werd.
Zelf zat ik in een OR vergadering bij Priority Telecom. In een korte break was ik naar mijn pc gelopen om even wat dingen op te zoeken. Het viel me meteen op dat het internet extreem traag was. Het leek alsof het hele internet onbereikbaar was geworden. Tot langzaam iedereen het nieuws via-via vernam en er met veel moeite wat delen van de site van CNN beschikbaar waren. In eerste instantie zouden we verder gaan met de vergadering totdat bleek dat het 2e vliegtuig de andere toren was ingeslagen.
We liepen naar beneden en keken collectief vol verbazing en afschuw naar de beelden. De vergadering is nooit verder gegaan en we zijn, nadat we uitgebreid het nieuws hadden gevolgd, naar huis gegaan. Geschrokken en verbaasd. Het is een dag die ons allemaal altijd zal bijblijven.
Een mooie film, aanrader.
Na alle evenementen van donderdagnacht is het verder een heel rustig weekend geweest eigenlijk. Ik had nog wel zin om iets te gaan doen maar ik had thuis nog wat zaken te doen. Even, na lange tijd, paps en mams bezocht. Mams had leuk nieuws, paps was “onzichtbaar” maar goed. Thuis even de hele boel opgeruimd, weer lekker veel series gezien via het nieuwe UPC Digital.
Ik weet nog goed hoe ik, ondertussen bijna 10 jaar geleden,
en er werd nog heel lang nagepraat in de auto. Heeeel lang.
