Auteur: admin

…. als een ander dat al zo leuk doet : http://www.ispx.nl/archives/47/het-isp-diner/

Gijs en ik besloten af te reizen naar Castricum waar marktprotectionist Arnout Veenman resideert. Echt nog NOOIT van mijn leven ZO'N stuk vlees gezien. Ik zweer 't.

Ja, da's alweer een tijd geleden dat ik hier iets heb gepost.”Druk”, “morgen kan 't ook nog”, van dat soort excuses. Afijn, je kent het wel.

Er zijn zoveel dingen te vertellen: hoe goed de zaken gaan, mijn schitterende nieuwe pc, de uitbreiding van ons klantenbestand, de nieuwe diensten en de dingen die de komende maanden nog moeten gaan gebeuren.

Afgelopen week was weer “zo'n week”. Veel te veel te doen is veel te weinig tijd. In 1 week 4x uit eten geweest (in wisselende samenstellingen), waarvan 3x bij El Toro in Zaandam. Waarvan weer 2x het menu “onbeperkt spareribs”. En ondanks de luxe ambiance, de top bediening en het lekkere eten … OOK dat gaat vervelen. Dat je gewoon weer terug verlangt naar bord op schoot en aardappeltjes en groente.

Wat word ik toch een oude lul denk ik steeds vaker, zeker op moment dat je op hyves wat oude bekenden ziet en bijna zou zeggen “dat vroeger alles beter was”. En misschien was dat zo, en misschien ook niet. Leuk om te zien hoe velen uit mijn vroegere klassen nu getrouwd, zwanger, vader/moeder, wereldreiziger etc zijn geworden. De levensloop van velen is die geworden zoals ik ze die 10 jaar geleden al kon vertellen, een enkeling verbaast me (in positieve zin).

En tja, de onvermijdelijke vragen “Heb je al kinderen?”, “Ben je verliefd/verloofd/getrouwd?”. Het antwoord is simpel : NEE-NO-NEIN. En eerlijk is eerlijk, met werkweken van 80 uur, werkbesprekingen, planningen en al mijn ambitieuze plannen heb ik het ook weinig kansen gegeven. Jammer? Ja. Succes heeft ook zo z'n beperkingen.

Er zijn genoeg mensen die mij de afgelopen jaren enorm hebben teleurgesteld. Mensen van wie ik heb gehouden, die ik dacht te kunnen vertrouwen, waarvan ik dacht dat ze ook om mij gaven. Verkeerd gedacht achteraf. Met sommigen zal ik op mijn manier nog afrekenen, daar kunnen ze op rekenen.

Weinig mensen weten hoe zwaar de afgelopen 2 jaar zijn geweest, hoeveel verdriet ik heb gehad en hoe hard ik heb moeten werken om te zijn waar ik nu ben. Want ondanks alles bleef ik naar buiten toe altijd vrolijk.

En ik quote mijn “goede” vriendin Karin niet graag maar zoals zij eens zei “Ik ken je nu 2 jaar maar ik weet nog steeds niet wie je bent”. En dat zal, waarschijnlijk, ook niemand ooit weten.

PRETTIG WEEKEND allemaal

Morgen is het koninginnedag. De kans is toch groot dat het allemaal aan mij voorbij gaat met alle gordijnen lekker dicht. Er ligt nog een hoop papierwerk en het huis kan wel een schoonmaakbeurt gebruiken.

En eindelijk mag ik me officieel eigenaar noemen van een aantal leuke bedrijven, verenigd onder wiseadvise business solutions. Vorige week een brief van de Rechtbank dus vanaf nu mag ik eindelijk vrijuit spreken en hoef ik niet meer achterom te kijken. Althans, niet meer DAAR voor.

De afgelopen weken kenmerken zich door hard werken, gezond proberen te leven en bijzonder gezellige avonden en nachten met Dennis T. Zo waren we afgelopen nacht bij de Time Out in Gemert. Voor de foto's en video's verwijs ik je naar de links in het menu van deze geweldige site.

Straks even naar de kermis en wellicht vannacht met een slaapzak in een park. Of niet … who cares ?!

Zoo…. een superkorte vakantie cq trip cq werkbezoek komt nu tot het einde. Gistermiddag nog racend richting Venlo en is het zometeen al weer tijd om terug te gaan richting Zaandam. Het waren 2 leuke en leerzame dagen hier bij HQ Venlo Blerick. Bedankt voor de gastvrijheid en we spreken elkaar snel weer ! En wat hebben we lekker gegeten !

Ik ga maar eens 200 kilometer terug rijden nu in het donker *snik*.

Aan alle leuke dingen komt een einde. En zo vierden we dit weekend “de verlossing”

(herken de cola light drinker tussen de alcoholisten)

Mannen, bedankt voor een leuke samenwerking en een even zo leuke tijd tijdens het feesten. En dat gaat natuurlijk GEWOON door.

Vanochtend 11.00 uur was het dan zover. De zon scheen en eigenlijk kon er niks mis gaan. En er ging ook een keer niks mis.

Later meer info.