Ik kon het toch niet laten. Vandaag toch maar even naar kantoor gegaan om “de post” (mail) door te nemen. Een vreemde reden, want dat kan ik thuis ook, maar goed.
De afgelopen dagen toch echt bijzonder weinig gedaan. Veel wezen stappen, veel geslapen en nog steeds heel erg moe. Morgen begint het dan echt weer : het werk ! Veel goede voornemens voor het nieuwe jaar.
Zo, 4 dagen vrij gehad. De drang om ff naar kantoor te gaan was er (gelukkig) niet. Alhoewel, gisteren en vanavond toch ff twijfels. Maar goed, nu is het te laat.
Woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag in de Clown “gehangen”. Tegen beter weten in natuurlijk hopen dat ik een beetje
Het is alweer enige tijd stil op mijn weblogje.
“He pannekoek, leef je nog ?”. Ik moet eerlijk bekennen dat het toch al weer heel wat maanden geleden is. Leuk om te zien dat de uitsmijters me nog herkennen. Raar om te merken dat een paar agenten me herkennen. Maar goed: belofte maakt schuld …. dus Erik keert vanavond weer terug naar de
Het is weer enkele dagen rustig geweest op mijn weblog. Druk geweest met allerlei zaken. Werk, eigen toko, mams, geldshit etc. etc. En natuurlijk was er DE gebeurtenis : Sinterklaasavond.
Aangezien mams vrijdag nog in het ziekenhuis lag moesten we ons gaan bezinnen op een plan. Gelukkig wist zus (met nieuwe neusvleugels) een uitnodiging los te peuteren bij ons “oude buuf” Marja & aanhang.
Alhoewel er op de zaak regelmatig gevraagd werd of ik als Sinterklaas verkleed ging moest ik dat helaas ontkrachten. Maar toch …. Kelly + slagroom = Erik = Sinterklaas. Of toch niet …..
Hoi mams,
Het is dan eindelijk zover. We kunnen stoppen met aftellen. Op weg naar het ziekenhuis voor je grote operatie. Ik ben waanzinnig trots op je.
De laatste dagen heb je alles geregeld om ervoor te zorgen dat het ons de komende dagen aan niets ontbreekt.
Ik ben nooit vergeten dat ik op een ochtend je wekker hoorde afgaan en dat je ‘m toen niet hoorde. Een begin van een lange tijd waarin je gehoor langzaam maar zeker steeds slechter werd.
Doordat je goed kan liplezen en vaak maar eens willekeurig “ja” of “nee” roept weet je vaak te verstoppen dat je nog maar zo weinig hoort.
Trots ben ik dat je Karin en mij in je eentje hebt opgevoed tot de mensen die we nu zijn. Achteraf besef ik mij dat dat vaak erg moeilijk voor je moet zijn geweest.
Ik hoop dat je door deze operatie weer een stukje meer van het leven kan gaan genieten. Dat heb je echt verdiend. Ik zal je, waar ik dat kan, helpen en ondersteunen de komende tijd.
In ieder geval heel veel sterkte de komende dagen. Weet dat ik vanuit mijn raam hier op kantoor jou de hele dag in de gaten zal houden.
Heel veel succes,
Je zoon
Erik (kikker)
Vrijdagmiddag was het dan zover…. mijn zussie ging onder het mes voor haar nose job (voor de niet-kenners onder ons: neusverkleining). Het kost wat (€ 3500) maar dan heb je wel wat: een bont en blauw gezicht, een opgezet gezicht, gips op je neus en 2 tampons in je neusgaten waar met regelmaat een beetje bloed uitdruppelt.
Binnenkort zet ik ff de foto online met hoe ze er nu uitziet. Laten we zeggen dat het geen prettig gezicht is om te zien. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden, maar dit gaat mij persoonlijk wel erg ver….
Sterkte zussie !
