Categorie: default

De afgelopen dagen erg weinig geslapen. Ik zit nu nog op het “PriorityOffice” in Almere. De hoogste tijd om de terugreis te beginnen. Met een beetje tempo doorrijden en dan

Gisteravond was het dan zover: het teamuitje. Door velen is er lang naar uitgekeken en ….. dat was het dan ook wel waard. Een uitgebreid verslag lees je dan ook hier.

Dinsdagmiddag 17.00 uur. Iedereen staat al klaar voor vertrek, nou ja, bijna iedereen. Natuurlijk moesten we de die hards weg slaan voor hun pc. Mensen als “De Lange”, “De Bolle” en “Easy as Dell” stonden al half buiten de deur maar er zijn ook van die mensen die eerst dingen willen afronden. Haantjesgedrag noemen ze dat in de politiek.

Bassie ging niet mee want die had zijn vaste verplichtingen op de dinsdagavond. Hij heeft een bijbaantje op dinsdagavond. Anand wist al bij voorbaat dat de trein te laat was, wat door het team als een negatieve maar correcte insteek werd gezien.

Onderweg naar het metrostation ontstaat de eerste splitsing in de club: wie koopt een kaartje en wie gaat er zwartrijden. Meelopers die geen keuze kunnen maken doen het ultieme : grijs rijden.

In de metro probeer ik mij aan te passen aan het gemiddeld publiek door hard te schreeuwen, mensen te irriteren, urineren tegen

Morgen, dinsdag, is het dan zover. Onze support team gaat uit eten bij Rose's Cantina in Amsterdam. Het eerste echte uitje met “mijn nieuwe cluppie”.

Zo'n vooruitzicht vraagt natuurlijk om een korte terugblik op 7 roerige maanden bij mijn werkgever.

Na het afronden van de werkzaamheden van mijn werkzaamheden voor Priority Cleaning (mijn

Gisteren is alles goed gegaan in het ziekenhuis. We wachten nu op een oproep voor de operatie !

Vandaag ff thuis de post opgehaald. En eindelijk DE brief: de dagvaarding. Ik moet op 29 oktober mij voor de rechter verantwoorden voor de misstanden bij Priority Cleaning. Ik ? Ja ik ! Partners uit het verleden zijn op zulke momenten niet te vinden. Maar dat geeft niet. Ik red het wel alleen !

Ik ben enorm nieuwsgierig wat er gaat gebeuren. Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. Een dagvaarding, bizar…..

Vrijdagochtend ben ik om 7.30 uur in het AMC. Niet voor mezelf, maar voor mijn moeder. Na jaren zal zij binnenkort wellicht weer flink wat dingen gaan horen. Ze is nu namelijk zo goed als doof.

Ik weet dat ze erg tegen de operatie opziet. Er worden immers een zender en draden in je hoofd geplaatst. Een minder prettige gedachte. Toch ben ik blij dat ze dit keer doorzet. Ik hoop dat alles goed komt en ze weer een beetje extra van het leven kan gaan genieten. Zie voor meer info http://www.nvvs.nl/ci/download/info_circle.pdf

Ik herinnerde me vandaag de brief die ze eens voor haar moeder, mijn oma had gemaakt. Mijn oma is helaas veel te vroeg gestorven.

Ze verstonden jou niet

Drie kinderen heb jij grootgebracht en dat was in jouw situatie niet makkelijk. Je bent al je hele leven doof. Toch voelde je het instinctief aan als we huilden of je nodig hadden. Je was een goede moeder. Ook toen jij en pa gingen scheiden. Je stond er opeens helemaal alleen voor, want met anderen over je zorgen praten , dat deed je niet. Zij verstonden jou niet, jij begreep hen vaak niet.

Nu ik zelf moeder van twee grote kinderen ben, ook gescheiden en langzaam maar zeker net zo doof als jij begin te worden, begrijp ik pas hoé eenzaam je vaak geweest moet zijn.

Ze krijgt in november de operatie. Nu dus weer een vooronderzoek. Mams, veel succes !

[[image:ci.gif::left:0]] [[image:ci1_copy1.jpg::right:0]]

Links: de zender die “op” het hoofd wordt gezet —- Rechts: de zender “in” het hoofd

Zo tegen het eind van de werkdag had mijn manager nog een leuke verrassing voor me, maar daar later meer over. Maar Annick: hier is het laatste woord nog niet gezegd !

[[image:gekopmac.gif::left:0]] Op het moment dat ik in de file stond op weg naar huis besefde ik mij plots dat er niemand op mij zat te wachten daar. En er staat al een tijdje een stapel papierwerk op mijn bureau. In de overtuiging dat de stapel NIET uit zichzelf zou verdwijnen twijfelde ik geen moment. Natuurlijk eerst ff stoppen bij mijn 3e “huis” : McDonalds !

En natuurlijk maak ik de fout om een lekkere hap van mijn McFlurry te nemen. Laten we zeggen dat die 3 paracetamols tegen de kiespijn van vanmiddag daar niet op gerekend haden ;-).

Maar goed: vanavond lekker aan het werk. Er lopen nog allemaal mensen gespannen rond. En dat op dit tijdstip. Wat is er toch met de wereld aan de hand ?

Paar maanden geleden al weer ben ik met een mooie brief het ziekenfonds uitgetrapt. Omdat ik boven de loongrens zat. Aangezien ik op dat moment wel wat beters aan m’n koppie had heb ik daar natuurlijk nooit op gereageerd. Maar door die kiespijn moest ik vandaag dan toch maar eens met Agis gaan bellen. Tot mijn verbazing werd ik geholpen zonder 1 seconde wachttijd. Hulde aan Agis !

Voor de rest was het verhaal van die aardige meneer echt te bizar om aan te hoor. Volgens hem was ik nog in dienst bij UPC, Priority Telecom en

TelefoongidsMedia. Zo ga je aardig snel over een loongrens heen ja, duh !

[[image:telefoongids.gif::right:0]]

Maar ze gaan de papieren opsturen. Met een beetje mazzel zaterdag de brieven in huis. Geef ik ze een week om het administratief te regelen. Dan ga ik vandaag nog een paar pakken paracetamol halen. En jenever hielp gisteren ook heel erg goed moet ik zeggen.