Nog een weekje en dan word ik alweer 27. Zeven-en-twintig. Fuck zeg. Het einde der tijden nadert (of zoiets). Inmiddels sta ik druk in de startblokken met allemaal nieuwe ideeen en ow zo weinig tijd. Inmiddels wel wat mensen gevonden om de komende tijd succesvol aan de slag te kunnen gaan.
Tijd om die vleugels nu eens ECHT uit te gaan slaan….
Al maanden hoorde ik mijn zusje roepen dat ze zich had opgegeven bij Hyves en dat ze allemaal oude bekenden had gevonden. Ik riep meteen dat ik me ook maar eens moest inschrijven. Maar, altijd druk met van alles en nog wat en het kwam er maar niet van.
Gefascineerd door de verhalen van andere mensen die ik sprak heb ik afgelopen week maar de “stoute schoenen” aangetrokken en een profiel aangemaakt (http://erikhazeleger.hyves.nl).
En dan komt het moment: wie wil ik eigenlijk zoeken? Ik heb er wat oude fotoboeken bij gepakt. En alhoewel ik veel (te veel) ben vergeten waren er nog zoveel leuke herinneringen. Het is gewoon een vreselijk leuke week geworden.
En zo voegde ik met veel plezier oude bekenden toe: Anne, Sabina, Kees. Zo sprak ik met mijn oude lerares Duits (die ik graag “the bitch” noemde) en zag ik ook veel bekenden die ik wel ken(de) maar niet direct de behoefte had om te spreken.
Vannacht keek ik nog eens naar een oude foto van de basisschool. Jessica … iemand die ik al jaren geleden eens had gezocht. Niet omdat het “de liefde van mijn leven” was maar omdat ik zo vreselijk nieuwsgierig was. Over hoe het met haar ging, hoe het met haar vreselijke liefde ouders gaat.
Zoveel vreselijk leuke herinneringen. We waren samen “de beste” op school. Toen in het laatste jaar de uitslag van de Cito-toets kwam en de leraar riep dat er iemand de maximale score had gehaald keek ik haar aan en feliciteerde haar bij voorbaat. Om uiteindelijk te horen dat ik degene was met de hoogste score (en Jessica er nipt achteraan kwam). Dat ze een keer op de achterbank van haar vader op mijn schoot in slaap viel en haar ouders grappend iets riepen als “ze is voor je gevallen”.
En als ik het me goed herinner (vergeef me als ik er naast zit) had ik haar vader nog jaren geleden op tv gezien en hoorde ik, geschokt, dat hem nare dingen waren gebeurd op de taxi en dat hij mede daarom was gestopt op de taxi en elders in het land is gaan wonen. Ik had hem toen nog graag gesproken, zo'n aardige man die voor iedereen altijd klaar stond.
Ik ben in de afgelopen jaren vaak teruggeweest naar mijn oude scholen. De laatste keer dat ik bij de Rozemarn was kwam ik er nog wat oude leraren tegen. En dat die na 2-3 keer kijken je toch herkennen. En de grap is dat de oude concierge van het Fons Vitae Lyceum (waar ik de HAVO volgde) tegenwoordig concierge is bij mijn oude basisschool.
ff denken hoor …. vrijdagnacht : Clown – Zaandam, zaterdagnacht: Clown – Zaandam. Voor de rest iets wat lijkt op opruimen en klussen (lees: aankloten) in de beruchte Wibaut-woning. Het is een beetje te heet om de woonkamer te doen dus ga ik vrolijk verder in de “blauwe” kamer en de keuken. Leuk detail: mijn ventilator is in de fik gevlogen (zo’n ding van de Leen Bakker van 40 euro kan dus niet 10 dagen nonstop aan staan zonder in de fik te vliegen, mooi is dat). Aan de telefoon verdacht veel dronken mensen, is zeker “helemaal hip” om je met dit weer vol te gieten met alcohol.
Door een speling van het lot ga ik zometeen lekker mijn bedje in. Nog 2 uurtjes te gaan. Als het weer zo’n warme week is ga ik toch even verkoeling opzoeken.
3 augustus voorkomen bij de rechtbank te Haarlem. Een soort functioneringsgesprek. Spannend dus. Ik ben al druk allerlei jurispredentie aan het uitpluizen en uitprinten. Vandaag was wel ff spannend ivm een telefoontje dat ik ontving. Kortom, allerlei vage berichten waar de gemiddelde lezer niks aan heeft. Maar ik heb het gezegd…
Ik heb op deze log wel eens eerder iets geroepen over mijn staat van dementie. Het lijkt wel of ik complete herinneringen ben vergeten. Op zich niks mis mee. En toch irriteert het mateloos. De afgelopen week gebeurde het me toch alweer 2x dat ik iemand tegenkwam waarvan ik 100% zeker weet dat ik die persoon moet kennen.
Al weer flink wat dagen geleden een oudere dame (jaar of 40-50). Ze zag me en riep heel opgewekt “Hee jongen”. En verdomme, ik moet haar kennen. Dat weet ik zeker. Maar geen flauw idee waarvan.
Gisteren stap ik in een bus. Het viel me al op dat er bij een bushalte een wel heel bekend gezicht stond. Ze stond naast haar vriend (neem ik aan) en had een kindje in haar handen. Ze schrok toen ze me zag, dat viel wel op. Geen idee wie ze is. Toen ik in de bus af en toe haar kant op keek bleek dat ze ook wel naar mij keek met een zeer vreemde blik. En ook van haar weet ik zeker, ik ken haar en zij mij. Maar waar in hemelsnaam van ?
Het gebeurt me iets te vaak dat ik “bekenden” tegenkom die ik niet meer ken. En ik weet gewoon zeker dat het bij deze bovenstaande personen een belediging zou zijn om te vragen waar ik ze in hemelsnaam van zou moeten kennen. Want dat had ik, voor mijn gevoel, niet mogen vergeten.
Lieve mama,50 jaar! Gefeliciteerd!
Bijgesloten vind je je verjaardagskadootje. Een euro voor elk jaar ….
Je hebt me opgevoed en grootgebracht tot de man die ik nu ben. Ondanks het feit dat het je vaak niet mee zat, je hard moest werken, niet al te veel geld had en er vaak alleen voor stond heb ik toch altijd kunnen zeggen dat ik in veel landen op vakantie ben geweest, leuke dingen heb gedaan en een mooie jeugd heb gehad.
Je wilde “jouw jongen” op een goede school en het heeft me nooit ontbroken aan wat ik maar wou. De school verruilde ik echter al snel voor het “echte” werk. En echt, dat is “mijn ding”.
De laatste jaren zijn de dingen gelopen zoals ze gelopen zijn. Met intens verdriet heb ik afscheid genomen van al wat mij lief was en kon ik weer bij nul beginnen.
Jij bent de enige die altijd achter me is blijven staan. Kritisch maar eerlijk. Dankzij jouw hulp heb ik me weer een weg naar boven kunnen vechten.
Dank je wel !
Ik hoop dat je, samen met Ton, nog lang en gelukkig zult leven. Jullie beiden hebben mij ongelooflijk goed geholpen. Het is in woorden niet uit te drukken.
Geliciteerd,
Erik
Mensen zitten aan m'n kop te zeuren dat er nooit meer wat op hazelog.nl staat, en terecht. Ik beloof immers dagelijks een verse hazelog.
Vrijdag
In de ochtend krijg ik m'n nieuwe Nokia N70. Nummer 3 alweer dit jaar (schaamteloos), de huidige heeft een tijdje terug nog zo'n 400 euro gekost. Het is me echter dit keer wel een pak van m'n hart. Eindelijk een keer fatsoenlijk kunnen internet en multi-mediaal werken. Met non-stop internet kan ik eindelijk 24×7 overal het internet op. Niet dat ik dat nou zo graag wil (af en toe ben ik het echt SPUUGzat) maar soms moet het gewoon.
Ook moet ik nog wat posters laten drukken voor moeders' 50e verjaardag. Gaan we straks aanpakken natuurlijk.
Plannen voor de vrijdagavond zijn nog niet concreet. We hebben Zaandam, Amsterdam en (whatthefuck??) Den Haag in de aanbieding. Wie roept er?
Zaterdag
In de ochtend een hoop “vlieg”werk doen. En in de avond de beruchte, maar altijd gezellige, straatbbq in Zaandam. Ook dit jaar kom ik geheel in stijl zonder partner. Kan ik al dat fijne gezeik weer aanhoren. “Lang niet gezien, wat ben jij groot (en breed 
geworden, is het geen tijd voor een vriendin?”. Karton op jullie ogen ja! Ik zal M*sh*d meenemen voor jullie. Ik trok laatst de enge conclusie dat Mashud al de 3e mannelijke huisgenoot is (tegenover een halve dame, maar daar is ooit al genoeg over gezegd).
Zondag
Mams 50 ! Ik zag een leverworst van een meter lang. Een taart die me een weeksalaris heeft gekost en dat uitje naar het Amstel Hotel zal mijn bankrekening ook geen goed doen.
Todo
NEE ! IK HEB GEEN TIJD OVER ! NEE NIET DOEN ! IK HEB HET HEERLIJK NAAR M'N ZIN !
Beste Erik,
Ik vond het ook een prettig gesprek en ik wil je graag mee laten lopen in het selectietraject voor de “Teamleader Helpdesk”.
Je ontvangt binnenkort een uitnodiging voor een gesprek.
Met vriendelijke groet,
Kind regards,
Mirjam
Ahum, Klaas …. ik heb wat leuks voor je. Bij Multikabel in Alkmaar. Leuke stad overigens ….. hahahahaha