Brammetje,

Man, wat had ik ooit een respect voor jou. Voor je vrouw zorgen, 3-4 keer in de week, 2 kinderen praktisch alleen moeten opvoeden. Met al je kwaaltjes en je problemen was je nog altijd hard aan het werk. Een man waar ik respect voor had hoor. Jammer dat je dochter daar niks van heeft meegekregen maar, in mijn ogen, meer een exacte kopie van haar moeder is. Ben je daar nu al die jaren blind voor geweest?

Toch moest ik dinsdag terugdenken aan een mailtje van je waarin je zei:

“Kim heeft echter weldegelijk een rotperiode achter de rug voordat zij jou leerde kennen, waardoor zij geruime tijd met haar ziel onder de armen thuis zat (redenen zijn bekend)…nadat zij jou leerde kennen, fleurde zij helemaal op…zag de zon weer schijnen..”

Goh, de uitleg van je dochter was toch echt anders afgelopen dinsdag. Het leven met mij was 1 grote hel en ze heeft zelfs een Post Traumatisch Stress Syndroom opgelopen. Heb je wel eens op internet gezocht wat dat is Brammetje? En het feit dat ze nu thuis zit is de schuld van …. eh …. mij. Want ik was een waardeloze echtgenoot, een tiran, een klootzak die haar leven tot een grote hel maakte.

Goed, als we deze weg vrolijk inslaan, doe ik natuurlijk graag mee. Want wat heeft Kim ook al weer bereikt in die 27 jaar voordat ze mij kende? Oh ja, helemaal niks. Ze heeft in die 27 jaar bij elkaar niet eens 1 jaar gewerkt, nooit iets afgemaakt, niks gepresteerd. En dat Brammetje, daar kun je mij niet de schuld van geven. En aangezien niks de schuld van Kim zelf is kan ik maar 1 conclusie trekken… dat is JOUW schuld. Net zoals ik vast een ongelooflijk waardeloze man ben geweest ben jij een waardeloze vader geweest. Mijn psycholoog bevestigt dit overigens ook, wil je een papiertje hebben Brammetje?

Ik vraag me af Brammetje… schaam je je niet de ballen uit je broek dat je bloedeigen kind zulke schaamteloze leugens verspreid? PTSD? Terwijl godverdomme nota bene je eigen zoon met gevaar voor eigen leven vecht in het leger (en daardoor eerder PTSD zou oplopen) heeft je dochter dit opgelopen door thuis op de bank te zitten, niks te doen? Had je niet nog een beetje zelfrespect om te zeggen tegen je dochter dat dit echt niet kan?

Ben je vergeten Brammetje wie jou zo vaak mogelijk heeft geholpen? Wie er 2 jaar lang voor je dochter heeft gezorgd en heeft gezorgd dat het haar aan niks ontbrak Brammetje? Wie er haar bleef steunen als ze voor de 12e keer werd ontslagen en wie er de boodschappen deed als ze zich voor de 27e keer had ziekgemeld Brammetje? Tip: JIJ niet.

Brammetje, jij en Kim hebben een plekje in mijn hart gekregen. Als een sluimerend kankergezwel zullen jullie daar altijd blijven zitten. Dat mensen zo intens slecht van binnen kunnen zijn, die met liegen en bedriegen nog rechtop kunnen lopen terwijl je eigenlijk met je gordijnen dicht in een hoekje je diep zou moeten schamen Brammetje….

Natuurlijk ben ik vaak boos geweest en heb ik in gedachten de ergste dingen gedaan. Maar ik kan me berusten omdat jij Kim al het ergste hebt gegeven wat er is … haar leven.

Schaam je heel diep Brammetje…. echt