Blog

Ik weet het nog als de dag van vandaag. Ik kreeg een telefoontje: “Ik heb nu echt een super idee, we worden RIJK”. Mijn oom had een geniaal idee: we beginnen een schoonmaakbedrijf. En ik stond wel garant en zette die toko wel ff op mijn naam …. Weg bij Priority Telecom (wel een deel van de naam meegenomen )

April 2000 nam ik afscheid van een geweldige club mensen van TeleMedia Nederland. Bij TeleMedia had ik een kans gekregen om mezelf te

Vandaag nog ff snel langs huis (Wormerveer) geweest. Het is nog steeds een grote troep! De papieren voor de rechtzaak van woensdag zijn binnen en zien er op het eerste gezicht erg positief uit voor mij. Nog ff de hond uitlaten en dan naar bed. Streven is om 8 uur op kantoor te zijn. Met dat uurtje tijdsverschil moet me dat toch wel lukken ?

Alhoewel ik toch pas 23 ben heb ik een roerig maar ook verschrikkelijk arbeidsverleden. Heel veel geleerd, heel veel mensen ontmoet. Op mijn log de komende week “The Best of Erik”.

Zo schreef ik eens een afscheidsgedicht voor mijn oude collega Eelco P.

Eelco,

Na twee en half jaar nemen we afscheid.
Helaas was er geen budget voor een ontblote meid.

Het leken wel jaren, eeuwen samen op kantoor.
Ik ging er soms ook onverwachts met je auto vandoor.

’s Ochtends vroeg hadden we muziek,
’s avonds en in het weekend pizza: niet echt chique.

Al reed ik auto’s van Jacob in de prak,
Jouw schade bleef beperkt tot vogel-KAK !

Je mensen laat je in de steek,
Ze zijn verdrietig en zo week.

Hoe moet het nu met sales en support,
Krijgt Hazeleger nu alles op zijn bord ?

Zal Gino ooit echt snel gaan werken ?
Drie maal daags “CappuGino” zal hem zeker sterken.
Al zit er hier en daar een scheur,
Toch geeft Gino het team best kleur !

Zal Karin het roer gaan overnemen,
Of gaat ze het enige doen waar ze goed in is : ramen zemen ?
Zal ze wenen, heeft ze dan verdriet ….
Maar dat kan ook zijn omdat ze Erik zo weinig ziet.
Zijn nieuwe nummer heeft ze al voor SMS,
Ze stuurt gekoppeld, het liefst per 6.

Oscar dan, die rare knakker.
Als ik hem tegen de klanten hoor denk ik : arme stakker !
Hij belooft wat hij (en ik) niet kan doen,
Ook is zijn linker- groter dan zijn rechterschoen.

Sergey, wat moet ik daar nou over zeggen ?
Daar valt weinig naars over te zeggen.
Hij gaat lekker, hij gaat goed,
Zoals een sales support wezen moet.

Charly, wat moet hij zonder jou ?
Ik geef hem wel mijn zakdoek, babyblauw.
Ik zal hem troosten en hem strelen,
Alleen mag hij niet meer met mijn speelgoed spelen !!

Ga heen in vrede, goede maat.
Afscheid doet pijn, zeker als het om jou gaat !

Succes met je nieuwe job
En denk als je ’s ochtends in de spiegel kijkt :

HET LEVEN IS TOP !

Erik & aanhang

De afgelopen dagen erg weinig geslapen. Ik zit nu nog op het “PriorityOffice” in Almere. De hoogste tijd om de terugreis te beginnen. Met een beetje tempo doorrijden en dan

Gisteravond was het dan zover: het teamuitje. Door velen is er lang naar uitgekeken en ….. dat was het dan ook wel waard. Een uitgebreid verslag lees je dan ook hier.

Dinsdagmiddag 17.00 uur. Iedereen staat al klaar voor vertrek, nou ja, bijna iedereen. Natuurlijk moesten we de die hards weg slaan voor hun pc. Mensen als “De Lange”, “De Bolle” en “Easy as Dell” stonden al half buiten de deur maar er zijn ook van die mensen die eerst dingen willen afronden. Haantjesgedrag noemen ze dat in de politiek.

Bassie ging niet mee want die had zijn vaste verplichtingen op de dinsdagavond. Hij heeft een bijbaantje op dinsdagavond. Anand wist al bij voorbaat dat de trein te laat was, wat door het team als een negatieve maar correcte insteek werd gezien.

Onderweg naar het metrostation ontstaat de eerste splitsing in de club: wie koopt een kaartje en wie gaat er zwartrijden. Meelopers die geen keuze kunnen maken doen het ultieme : grijs rijden.

In de metro probeer ik mij aan te passen aan het gemiddeld publiek door hard te schreeuwen, mensen te irriteren, urineren tegen