Hazelog.nl

Categorie: Prive

  • 2009 – een terugblik

    En daar stonden we dan op de valreep van 2009. “Ik weet dat het stom klinkt maar zal ik nog een foto maken?”. Even leek ik te breken om zoveel onrecht. Ik had ook nooit durven dromen dat ik vandaag hier stond om dit te doen. Gelukkig wist Dennis me snel, zoals hij de afgelopen maanden zo vaak doet, toe te snauwen “Kim, Kim, Kim”. En dat maakte het afscheid een stuk makkelijker en ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken. Toch nam ik nog snel die foto. Mijn hoofd schuddend liepen we weg. “Voor wat het waard is Haas, ik vind wel dat je de juiste beslissingen hebt gemaakt”.

    2009…. waar moet ik beginnen? Die vraag is niet zo moeilijk. 2009 was een jaar om veel mensen te bedanken voor steun, warmte, liefde, begrip, heel veel lol en gezelligheid. Een jaar waarin ware vrienden en helden zijn opgestaan voor mij. Ik ben zo ongelooflijk dankbaar voor al die mensen die mij zakelijk en prive enorm gesteund hebben en ervoor gezorgd hebben dat ik nu ben waar ik ben. Hier zit een gelukkig mens.

    Wat hoogtepuntjes:

    Om al die gezichten te zien toen ik bij de rechtbank naar buiten liep. En dan te bedenken dat er nog veel meer wilden komen. Om te zien dat mijn telefoon vol zat met lieve smsjes, voicemailberichten en e-mailtjes. Dat vergeet ik niet!

    Of toen in de Cooldown even de muziek uit ging om met een prachtige inleiding speciaal voor mij “Ik leef niet meer voor jou” te horen. Dat ik later hoorde dat de DJ zich afvroeg ik of ik dat allemaal wel leuk vond wat hij moest zeggen. “Ja hoor, dat vind ie geweldig”. Hahaha kanjers.

    2009… was ook het jaar verdriet en onbegrip. Zolang het maar druk was met werk, leuke dingen doen en genieten was het vreselijk mooi. Maar soms, als even die stilte viel, op kantoor of thuis, besefte ik weer hoe boos en teleurgesteld ik was. “Haas, je gaat niet huilen he?” leek bijna een vaste uitspraak te worden op kantoor. Gelukkig is die tijd nu al een paar maanden achter ons. De weg vooruit kent nog hobbels maar de polonaise loopt weer.

    Het was een jaar waarin we van plan A naar plan B gingen en uiteindelijk bij plan Y zijn uitgekomen. Een tijd waarin ik elke dag naar een setje berekeningen keek en er zo vaak naar keek dat het soms leek of die cijfertjes over het scherm zaten te dansen. Waarin we plannen maakten die soms na een uur de prullenbak in moesten en soms er ook weer uitgehaald moesten worden.

    Een speciaal woord van dank aan Dennis. Je hebt me enorm gesteund, geluisterd, je mening gegeven en bovenal je was er altijd. Je hebt je een waardige vriend getoond en je hebt me de schop onder m’n hol gegeven als ik er even doorheen zat. Ik hoop wel oprecht dat je je de volgende keer wel 10x bedenkt om iemand een cabaretier aan te smeren voor een huwelijk maar ik denk dat dat wel goed zit. Dat je maanden geleden zei “Als het hier nu stopt Haas, dan wil ik je nu wel danken voor 2 ongelooflijk leuke jaren”. Om daar aan toe te voegen dat je me dan wel zou vervloeken, maar je zei het toch.

    2010… je gaat mij zonder enige twijfel vele verrassingen brengen. Dat weet ik nu al. Sommige zal ik niet leuk gaan vinden, ik zal boos worden, teleurgesteld worden en me oprecht gaan verbazen. Maar… het wordt ook het jaar van nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen en vooral veel meer genieten van het leven.

    PROOST!

  • Overwerk kerstavond

    “Hee haas…. want doen jullie vanavond op Kerst avond?”. Ik hoor het hem nog zeggen. En daar zitten we dan. Mega-storing-kerst-avond. En ik zie natuurlijk al weer gebeuren dat we vanavond (of vannacht) de spekgladde snelwegen op gaan rijden in de splinternieuwe auto.

    Kerst in Evoswitch
    Kerst in Evoswitch

    Ow denneboom, ow denneboom …. dat zijn geen grappen he ?!?! Dit valt thuis niet echt in goede aard kan ik reeds zeggen.

  • Tussentijds evalueren

    Zo… 2009 zit er al weer bijna op. Het was een jaar met pieken, maar ook even veel dalen (als dat er al niet meer waren). Het mooiste compliment hoorde ik vorige week dinsdag toen ik werd toegesproken met de fijne woorden “dat ik weer een beetje los kwam”. Inderdaad, het leven is een stuk mooier geworden deze laatste maanden. Misschien niet makkelijker en simpeler maar wel leuker en mooier.

    En zoals elk jaar komt er op het laatst het besef dat het “opeens” weer Kerst is. Dat lijkt bij mij elk jaar weer onverwachts te komen. En dus ook dit jaar. De clichés als “het jaar is omgevlogen” en “wat gaat de tijd toch snel”  zijn allemaal waar.

    Het werkjaar 2009 zit er ook al bijna op, met nog enkele dagen te gaan. Qua werk kan ik niet anders zeggen dan dat het allemaal een buitengewoon spannend jaar is geworden uiteindelijk en laten we hopen dat we deze spanning snel van ons gaan afschudden want een beetje rust in de tent zou ook wel eens leuk zijn. Aan onze ideeën en plannen ligt het in ieder geval niet.

    Evalueren doen we ook van de sattelietschotel: toegegeven, het is geen vergelijking met UPC qua aanbod maar het is een genot om storingsvrij tv te kunnen kijken en zonder stress weer een programma te kunnen pauzeren, op te kunnen nemen en te genieten van HD TV.

    We kijken met veel plezier vooruit naar 2010, dat het maar een mooi jaar moge worden.

  • Bijna donderdag (en meer updates)

    Nog 1 avondje bagger televisie kijken MAAR vanaf morgen 400 kanalen in digitale kwaliteit via mijn eigen schotel! Eindelijk niet meer het buitenbeetje van de flat die geen schotel heeft. Al zal onze schotel net een andere richting hebben dan de meeste hier. Eindelijk weer eens wat kunnen opnemen, pauzeren en iets anders zien dat de 10 standaard Nederlandse zenders.

    En we nemen morgen (hopelijk tijdelijk) afscheid van Esmeralda.

    Vandaag ons eerste live streaming event vanaf kantoor gehad (met zelfs tijden happy hour van 12 tot 13 MET geluid) met op het hoogtepunt 32 kijkers en in totaal ruim 200 kijkers. Heel erg grappig en dat gaan we, zolang het kan, voortzetten!

    En ik moet toch kwijt dat ik vandaag toch wel een heel leuk gesprek heb gehad met een medewerkster van de ING. Een gesprek dat begon over geld en issues eindigde met haar persoonlijke verhaal overde blauwe Postbank leeuw die ze thuis had. Hoe bizar! En dan te bedenken dat we door haar mannelijke collega’s (die ons NA weken nog herkennen en ons boos bleven aankijken) al 2x er letterlijk uitgegooid waren. Dank je wel !

    Voor die 2 heren van de ING zou ik nog willen zeggen: jezus christus we zijn gewoon klant en willen geholpen worden. En het heeft dan geen zin om weken (zoniet maanden) boos op ons te blijven. Wij doen ook gewoon ons werk …

  • Huwelijk: de nabespreking

    Eerste opmerking: Lisa, sorry! Je hebt weer toegang tot hazelog.nl. Kun je weer elke dag lachen. Laat me even weten als je filmpjes op Youtube staan en stuur me een linkje (ehazeleger@gmail.com). En Bianca heeft zich ook erg vermaakt de hele avond, dankzij jou!

    Okee… ik had gezegd “even een uurtje langs” maar het werden er 8. En ik had het idee dat ik nog lang niet was uitgepraat en sorry dat ik een beetje de aandacht naar me toe heb getrokken en bied alsjeblieft excuses aan aan de buren. Dat was nog eens schaamteloos kennismaken, sorry sorry sorry. Ik ben trouwens echt te boeken voor feestjes en partijtjes! Ik had ook niet verwacht dat Martina hardop mijn brief ging voorlezen en dat iedereen maar bleef vragen om nieuwe waargebeurde verhalen uit mijn leven. Of heb ik dat een beetje afgedwongen?

    De mini-frikandelletjes waren overheerlijk. Wel jammer dat we moesten wachten tot alle overige visite weg was. Maar ik begrijp het allemaal hoor. Het maakt niet uit.

    Heel erg gefeliciteerd en hopelijk vele gelukkige jaren.

  • Lang leve het bruidspaar

    Martina, Johan,

    Van harte gefeliciteerd met jullie huwelijk. We hebben er dan ook wel even op moeten wachten maar om 9.30 uur weet ik dat er 1 vrouw keihard “YES” riep. Tijd voor wat tips van de Haas. Jullie zijn dan wel niet in het theater getrouwd maar dat maakt het huwelijk niet minder de voorstelling van je leven natuurlijk.

    Johan,
    Je weet nu toch wel wie er vanaf morgen voortaan lekker op de bank blijft hangen (jij niet) en wie er voor de inkomsten kan gaan zorgen (jij wel). Mocht je je post kwijt zijn… kijk dan in je klerenkast onder een stapel kleren. Je komt er de gekste dingen tegen. Schrik niet van een incassobureau meer of minder, hoort allemaal bij het instituut dat huwelijk heet. Maar met een beetje mazzel weet ze al die post lange tijd voor je verborgen te houden dus maak je nog maar geen zorgen. En tja, ze zit dan wel “ziek” thuis maar ze zorgt wel voor je dieren hoor…

    In het proces verlies je wellicht wat vrienden en half ontblote dames op tv mogen niet meer. Maar hee… je bent wel de gelukkigste man ter wereld. Dat denk je tenminste (sukkel!).

    Troost je met de gedachte dat als je thuis komt dat je lieve vrouw er altijd voor je is en dat je eten voor je, nou ja… thuisbezorgd.nl doet wonderen. Ik bestel er ook vaak!

    Martina,

    Neem het Johan niet te veel kwalijk dat hij nu vaak laat thuis komt. Hij moet nu immers ook voor jouw inkomen zorgen en hij kan natuurlijk ook niet vliegen. Mocht je allerlei stemmetjes in je hoofd gaan horen ga dan eerst op een cursus reiki in plaats van naar de psycholoog. Misschien ben je namelijk wel mega paranormaal en een genezer. Ga niet proberen opeens huisvrouw te spelen want zaken als koken en het huis schoonmaken ga je uiteraard niet zelf doen. Gekkie!

    Onthou ook dat een blaasontsteking iets totaal anders is dan de mexicaanse griep en bloedarmoede (medische encyclopedie heb ik voor je bijgesloten). Mannen geloven namelijk veel onzin, maar er zijn ook grenzen. Probeer niet over die grenzen te gaan en dan kun je nog jaren plezier hebben van Johan.

    Laten we proosten op een mooi, lang en gelukkig huwelijk.

    Erik, Couscous en Noodles

    PS. Mijn tips en trucs inzake “scheidingen” houden jullie nog even tegoed van me. Ben momenteel nog druk bezig met dit handige boekwerk. Maar bel of mail me rond die tijd gerust nog even 😉

  • De laatste weken van het jaar 2009

    Zoo… de laatste weken van het jaar komen er aan. Volle week gaat het worden.

    Dinsdag een bruiloft. Leuk, leuk leuk. Ik hoop op veel taart en wens ze vooral geen bittere nasmaak van het geheel. Je hoort tegenwoordig zoveel nare berichten over dat hele trouwen. Bah.

    Donderdag nemen we afscheid van Esmeralda (#$@# wordt ook namens Esmeralda bedankt!) en wordt eindelijk de schotel opgehangen (met 400 tv zenders wowowowow, en hopelijk storingsvrij). Donderdag wordt een dag met een lach en een traan zullen we maar zeggen.

    En wie weet nemen we vrijdag gewoon wel afscheid van iedereen. Maar dat zien we maandagmiddag wel weer. Ik las dat de hele dag vissen helemaal hip is dus misschien moet ik dat maar eens gaan proberen. En is die griep al weg uit Mexico ? Vragen, vragen, vragen EN een week vol antwoorden.

    Toedeloe!

  • Koken met Erik 3 (op veler verzoek)

    Ik kom tegenwoordig veel mensen tegen. En iedereen heeft het nog altijd over “Koken met Erik”, waar in de hele geschiedenis maar 2 afleveringen van zijn gemaakt wegens de beroerde kwaliteit, het ontbreken van enige logica en nog meer negatieve dingen.

    Er was nog wel een aflevering uit 2006, maar die was eigenlijk afgekeurd. Maar goed, uit nostalgische overwegingen en op veler verzoek hierbij dan aflevering 3 !

    [media id=7 width=480 height=360]

    Kleine noot voor de nietsnutten die hier meekijken     en het allemaal zo vreselijk zielig vinden dat ik dat arme poesje niks te eten had gegeven… Pluisje was heel erg ziek door een nieraandoening en mocht maar 1 klein zakje eten per dag. Pluisje is niet oud geworden doordat haar nieren op het laatst helemaal niet meer werkten. Ik ben blij dat ik Pluisje nog een mooie tijd thuis heb kunnen geven en dat ze niet zielig hoefde te sterven in een asiel omdat niemand haar wilde hebben. Pluisje en ik hebben samen een heel leuk jaar gehad.

    Zie ook: http://www.hazelog.nl/2007/03/15/pluisje/

    Zoo… dat is gezegd. Toedeloe.